تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — صفحة 165

مساهمون:

ص١٦٥

34 - اياس بن معاوية ( 46 - 122 ه . ق )

ابو وائلة ، اياس بن معاوية بن قرة بن اياس المزنى . او از طرف عمر بن عبد العزيز قاضى بصره بود و در 76 سالگى به سال 122 ه . ق درگذشت . وى به فطنت و ذكاء ضرب المثل است . « 1 »

35 - بثينة ( - 82 ه . ق )

بثينة ، دختر حبا بن ثعلبة بن الهود بن عمر الاحب زنى است ، شاعرة و فصيح از قبيلهء بنى عذره ، جميل شاعر معروف عرب عاشق او بود . « 2 » بعضى گفته‌اند جميل و بثينه زن و شوهر بودند و عاشق و معشوق ، در اعلام المنجد آمده كه دوست و هم‌صحبت بودند و بيست سال عشق پاك ميانشان وجود داشت ، پاره‌اى گفته‌اند بثينه شوهر داشت و جميل عاشق او بود ، به‌هرحال بثينه زنى گندمگون و لاغراندام بود ولى فصيح و شاعره ، عبد الملك بن مروان ازو پرسيد جميل از تو چه جمال ديد كه ترا از جملهء عالم برگزيد ؟ وى پاسخ داد اهل عالم در تو چه استحقاق يافتند كه ترا به خلافت برگزيدند ؟ عبد الملك خجل و ساكت گشت ، شعر بثينه رقت و متانت خاص دارد ، جميل پيش از بثينه درگذشت و بثنه هم بعد ازو زياد زنده نبود ، در 82 ه . ق درگذشت . « 3 »

36 - بديع الدّين تركو السجزى

عوفى درباره‌اش گويد : بديع تركو ، كه تركان ضمير او دلبران خوبروى و بزرگان طبع او خوب‌چهرگان گشاده‌مويند ، نقاش چابك‌دستى كه به قلم نقوش مغيبات را چهره گشادى و صورت نگارستان را با جان نگاشتى روزگارى بر قانون حكمت مىگذاشت ، وقتى كسى او را گفت : تا كى در مقام عزوبت قرارى كنى ؟ وقت نيامد كه يكى را از بنات
هامش
( 1 ) . ر . ك : دهخدا ، ج الف ، ص 917 و الاغانى ، ج 7 ، از ص 138 تا 215 . ( 2 ) . ر . ك : لغتنامه ، ج ب ، ص 657 ؛ الأعلام ، ج 1 ، ص 138 ؛ عرب ، ص 69 و 71 و گزيده ، ص 272 . ( 3 ) . ر . ك : لغتنامه ، ج ب ، ص 657 .