32 - امير ابو الفضل الميكالى ( - 436 )
امير ابو الفضل ، عبيد اللّه بن احمد ميكالى يكى از مشاهير ادباى خراسان در نظم و نثر بوده و از احفاد يزدگرد ساسانى است . « 1 » ثعالبى بعد از ذكر مناقب آل ميكال گويد : برترى امير ابو الفضل عبيد اللّه بن احمد بر آل ميكال برترى خورشيد به ماه و موقعيّت او موقعيّت واسطة العقد است نسبت به ساير گوهرهاى گلوبند زيرا در تمام نيكىها و خصوصيّات با ايشان انباز است ولى به زيادتى ادب كه امروز مانندش يافت نمىشود و گوئى بر قلب او وحى مىشود از آنها ممتاز است ، او عوض ابن عميد و جانشين صاحب و بدل صابى است و چون شعر گويد گوئى عبد اللّه بن معتز و عبيد اللّه بن عبد اللّه بن طاهر و ابو فراس حمدانى است كه ايشان « قد نشروا بعد ما قبروا و اوردوا الى الدّنيا بعد ما انقرضوا » و ايشان امراء ادباء و پادشاهان شعرايند . « 2 »
مهمترين آثار وى عبارتند از : ديوان اشعار ، ديوان رسائل ، مخزن البلاغة و المنتحل .
وفات او به سال ( 436 ه . ق ) اتفاق افتاده . « 3 »
33 - اوحد الزّمان الغزى ( 441 - 524 ه . ق )
ابراهيم بن يحيى بن عثمان بن محمّد كلبى اشهبى غزى ، مكنّى به ابو السحق از مشاهير شعراء عرب بود . در اكثر بلاد خراسان و كرمان و مشرق سفر كرد و وزراء و امراء و ملوك آن حدود را مدح گفت و اشعارش در خراسان به غايت مشهور گرديد . « 4 » وى به سال ( 441 ه . ق ) در غزّه جائى كه قبر هاشم جدّ پيغمبر در آن قرار دارد از بلاد شام به دنيا آمد « 5 » و به سال ( 524 ه . ق ) در بلخ درگذشت . « 6 »
يك ديوان شعر هزار بيتى به دو منسوب است . « 7 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : فوات ، ج 2 ، ص 428 و ريحانة ، ج 6 ، ص 80 .
( 2 ) . ر . ك : يتيمة ، ج 4 ، ص 354 و 355 .
( 3 ) . ر . ك : فوات ، 2 ، ص 428 و ريحانة ، ج 6 ، ص 81 .
( 4 ) . ر . ك : وفيات ، ج 1 ، ص 17 ؛ ريحانة ، ج 5 ، ص 73 ؛ جهانگشا ، ج 1 ، ص 63 و 154 و 181 .
( 5 ) . ر . ك : وفيات ، ج 1 ، ص 18 و ريحانة ، ج 5 ، ص 74 .
( 6 ) . ر . ك : وفيات ، ج 1 ، ص 18 .
( 7 ) . ر . ك : ريحانة ، ج 5 ، ص 74 .