بخش بيست و نهم پند و اندرزهاى حضرت ابو محمد امام عسكرى ( ع ) و نامههائى كه باصحاب نوشته است
1 - تحف العقول : فرمود بحث بىخود و لجبازى مكن كه از زشت از بين ميرود . مزاح و شوخى نكن كه جرات بر تو مىيابند .
2 - فرمود هر كس راضى به نشستن در مجلسى به كمتر از شخصيت خود باشد ( يعنى تواضع كند ) پيوسته خدا و ملائكه بر او درود مىفرستند تا از آنجا حركت كند .
3 - در جواب كسى كه تقاضاى دليلى كرده بود نوشت : هر كس نشانه و دليلى بخواهد و به او ارائه دهند ولى بعد برگردد از آنچه برايش ثابت شد . دو برابر عذاب مىشود و هر كه شكيبا باشد خداوند او را تائيد مينمايد و مردم عادت دارند كه نوشتههائى را مزورانه و ساختگى تهيه نمايند و منتشر كنند از خدا تقاضاى استوارى ميكنيم راه تسليم است يا هلاك شدن . آينده نيكو در اختيار خدا است .
4 - يكى از شيعيان نامهاى نوشت و اختلاف شيعه را در آن گوشزد ميكرد و در جواب او امام ( ع ) نوشت : خداوند مردم عاقل را مخاطب قرار داده ، مردم در مورد من به چند دسته تقسيم ميشوند :
1 - كسى است بينا است و راه رستگارى را ميداند چنگ بحقيقت زده و شاخههاى آنها را دستاويز كرده هيچ شك و ترديدى ندارد و جز به من پناه نمىبرد 2 - كسى كه حقيقت را از اهل حق نگرفته آنها مانند دريانوردان هستند كه با اضطراب امواج مضطرب و با سكون آن ساكنند .