بخش بيست و هفتم مواعظ حضرت امام جواد ابى جعفر ( ع )
1 - تحف العقول : مردى به حضرت جواد ( ع ) عرضكرد مرا سفارشى بفرما . امام ( ع ) فرمود مىپذيرى ؟ گفت آرى ، فرمود تكيه بر صبر كن و به فقر درآويز و شهوات را رها كن . و مخالفت با هواى نفس نما و بدان كه تو از ديده خدا مخفى نيستى ، دقت كن چگونه بايد باشى .
و فرمود خداوند بيكى از پيامبران وحى كرد : كه زهد تو در دنيا موجب آسايشت مىشود و اما دلبستگى تو به من موجب عزتت مىشود ولى آيا با دشمنى از دشمنان من دشمنى كردهاى يا دوستى از دوستانم را دوست داشتهاى .
براى يكى از دوستان خود نوشت : اما اين دنيا كه ما از آن به مقدار رفع تشنگى جرعهاى مىنوشيم ولى هر كس علاقه و دلبسته بدوست خود باشد و مسير او را پذيرفته باشد با همان خواهد بود هرطور كه او هست ( منظور اينست كه هر يك از دو راه را بپذيرد راه خدا يا شيطان ) آخرت خانه جاويد است .
و فرمود مؤمن نيازمند بسه خصلت است : توفيق از جانب خدا ، و واعظى از نفس خود داشته باشد ، پذيرفتن نصيحت هر كس او را نصيحت نمايد .
2 - روضه كافى ج 8 ص 52 حضرت جواد ( ع ) نامهاى به سعد الخير نوشت به اين مضمون :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
. من ترا توصيه به تقوى و پرهيزكارى از خدا مينمايم كه موجب سلامتى از نابودى است و بهرهمندى در آينده ، خداوند بنده با تقوى را حفظ مىكند از چيزهائى كه خود او متوجه نيست و نادانى و تيرهدلى او را بوسيله