با رسوائى زيرا هر مؤمنى موظف است خوددار باشد و در محدوده دستورات مذهبى باشد اين محدوديت در يك زندگى زودگذر است كه پس از آن آسايش ابدى است خداوند از مؤمن راجع بچيزهائى پيمان گرفته كه كوچكترين آنها اينست كه مؤمن ديگرى كه همعقيده با او است نسبت به او كينه دارد و حسد مىورزد و شيطان گمراهش مىكند و سلطان دشمن اوست و در پى گرفتن مؤمن است و ميخواهد برايش ايرادى بتراشد با اينكه كافر به خدا است ولى مايل است خون او را بريزد و زندگيش را بتاراج برد ، ديگر با اين پيمانها و اوضاع مؤمن چه علاقهاى به زندگى و دنيا دارد ؟ اى بندهء خدا پدرم از على بن ابى طالب ( ع ) از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل كرد كه جبرئيل نازل شد و گفت يا محمد ، خداوند سلامت مىرساند و ميفرمايد من براى مؤمن يكى از اسمهاى خود را جدا كردهام و او را مؤمن ناميدهام مؤمن از من است و من از اويم هر كس مؤمنى را حقير شمارد با من به جنگ پرداخته .
اى بندهى خدا پدرم از آباء گرام خود از على ( ع ) از پيامبر اكرم ( ص ) نقل كرد كه آن جناب روزى فرمود : يا على بمناظره نپرداز با كسى مگر اينكه از دلش آگاه باشى ، اگر پاكدل باشد خداوند هرگز ولى خود را خوار نخواهد كرد و اگر سرشت و دل بدى داشته باشد او را گناهانش كافى است اگر بخواهى تو بيشتر از گناهانى كه دارد در او اثر بگذارى نميتوانى .
اى بندهء خدا پدرم از پيامبر اكرم بوسيله آباء گرام خود نقل كرد : كه فرمود كوچكترين مرتبه كفر اينست كه شخص از برادر مؤمن خود كلمهاى را بشنود و آن را نگهدارد تا يك روز رسوايش نمايد آنها را بهرهاى نيست ( در روز قيامت . ) اى بندهء خدا پدرم از امير المؤمنين ( ع ) نقل كرد كه فرمود هر كس در بارهء مؤمنى مطلبى را بگويد كه با چشم ديده يا با گوش خود شنيده كه به آن وسيله از او عيبجوئى كند و زيان بشخصيت او برساند چنين كسى از آنها است كه خداوند در باره ايشان ميفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
« 1 » .
هامش
( 1 ) نور : 19 ، كسانى كه مايلند فحشاء و كارهاى زشت در ميان مؤمنين شيوع پيدا كند گرفتار عذابى دردناك ميشوند .