سازى پرداختند و قطع رابطه خويشاوندى نمودند بردبارى ضعف شمرده شد و ستمكارى فخر .
فرمانروايان فاجر و وزيران دروغگو و امينها خيانتكار ، همكاران سلطان ستمگر و قاريان قرآن فاسق شوند و ستم آشكار گردد و طلاق و مرگ ناگهانى زياد شود . و قرآنها را بيارايند و مساجد را آئين بندند و منبرها را بلند كنند . پيمانشكنى نمايند و دلها خراب گردد . تار و طنبور حلال شمرده شود و شراب خوارى شايع گردد و با مردان جمع شوند و زنان شغل از پيش گيرند و با همسران خود به تجارت پردازند بواسطه حرص به دنيا .
زنان سوار زينها گردند . و شبيه مردان شوند . در چنين زمانى خود را مرده بشماريد مبادا فريب زندگى دنيا را بخوريد مردم دو دسته هستند نيكوكار و تقى و بدكار و شقى و خانه فقط دو تا است سومى ندارد و نامه عمل يكى است كه هيچ گناه كوچك و بزرگى را فروگذارى نكرده .
بدانيد علاقه به دنيا سرآمد هر گناهى است و درب هر بلا و جايگاه هر آشوب و منشأ هر تظاهر واى بر كسى كه دنيا را جمع كند و بگذارد براى كسى كه او را نمىستايد و خود برود به پيشگاه كسى كه عذرش را نمىپذيرد .
دنيا خانه منافقين است نه خانه متقين بايد بهرهات از دنيا به مقدارى باشد كه تو را از توليد و تناسل محروم نكند و وجودت را حفظ كند و توشه بگيرى براى آخرتت .
87 - و فرمود اى دنيا ، اى دنيا ، متعرض من شدهاى ؟ تمايل به من پيدا كردهاى افسوس ، افسوس برو ديگرى را بفريب من از تو سه بار جدا شدهام . ديگر امكان رجوع نيست . عمر تو كوتاه و زندگىات پست و خطر تو زياد است آه از كمى توشه و وحشت راه .
88 - و فرمود : از دنيا بپرهيزيد كه در حلال آن حساب و در حرامش كيفر است ابتداى آن رنج و آخرش فنا است هر كه سالم باشد پير مىشود و هر كه مريض باشد پشيمان مىشود . و هر كه بدنبال بىنيازى باشد فريفته دنيا مىشود و هر كه فقير باشد محزون ميگردد هر كه بدنبالش رود از دستش ميرود و هر كه فاصله بگيرد به دنبالش مىآيد ، هر كه چشم به دنيا بدوزد كورش مىكند و هر كه بينش از دنيا بخواهد بينايش مىكند . اگر رو آورد فريب ميدهد و اگر پشت كند زيان مىرساند .
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 23
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٣