[ اندرزها خطبهها و حكمتهاى امير المؤمنين عليه السلام ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
49 - كتاب غارات . ابو زكريا جريرى از يكى از اصحاب نقل كرد كه امير المؤمنين ( ع ) خطبهاى بدين مضمون ايراد نمود :
الحمد لله او را ستايش ميكنم و از او يارى مىخواهم و به او پناه مىبرم از شرهاى نفس خود . و اعمال زشت خويش . هر كه خدايش هدايت كند كسى نمىتواند او را گمراه نمايد و هر كه خدا او را گمراه كند هدايتكننده نخواهد داشت . گواهى مىدهم به اينكه خدائى نيست جز خداى يكتا كه او را شريكى نيست . و اينكه محمد صلى اللَّه عليه و آله بنده و پيامبر اوست كه انتخابش نموده بولايت و ممتازش كرده باكرام و برانگيخته او را برسالت محبوبترين خلق است پيش خدا و گرامىترين آنها در نزد او ماموريت تبليغى خويش را به پايان رسانيد ، و خيرخواه امت بود و وظيفه خويش را انجام داد .
شما را سفارش ميكنم به پرهيزگارى زيرا پرهيزگارى بهترين سفارش به بندگان است و بهترين وسيله است كه او را برضوان خدا نزديك مىكند و از نظر عاقبت و آينده براى او بهتر است . شما را دستور به تقوى دادهاند و براى همين آفريده شدهايد ، از خدا چنان بترسيد كه ترس شما همراه با تظاهر و خودنمائى و ناتوانى نباشد . شما را بيهوده نيافريده است و هرگز رهايتان نخواهد كرد . تمام كردار شما را ثبت نموده و برايتان اجلهائى مقرر كرده و آثارتان را يادداشت نموده است مبادا فريب دنيا را بخوريد . زيرا دنيا بس فريبنده است . هر كه فريفته او شود زيانكار است و دوران آن رو بزوال .