بهشت و انس در وحشت و مصاحب در غربت و رفيق در خلوت و راهنما در هنگام خوشى و كمك در گرفتارى و زينت در مقابل دوستان و سلاح در مقابل دشمنان است خداوند بوسيله علم گروهى را رفعت مىبخشد و آنها را در كارهاى خير بزرگوار مىكند و براى مردم پيشوا قرار ميدهد كه از كردارشان تقليد ميكنند . و آثار آنها را پيروى مينمايند و بر آنها درود ميفرستد هر تر و خشك ماهيهاى دريا و جنبندههاى آن و درندههاى بيابان و چهارپايان صحرا .
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 169
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٩