نزديك شهر مقدس مشهد فرود آمد ، بعضى در عبور و مرور از آن ناحيه اين وسائل را ديدند متوجه شدند كه اينها چيست ، آنها را حمل كردند و بردند پيش رئيس خدام سيد محمّد موسوى بوسيله آنها اطراف حرم را تزيين نمودند .
سلطان سنجر پسر ملك شاه سلجوقى با كشور پهناورى كه داشت اين سرزمين را براى خود انتخاب كرده بود پيوسته در همين جا اقامت داشت تا از دنيا رفت قبرش در آنجا است و داراى قبه بزرگى است كه پنجره دارد به طرف جامع و گنبد آسمانى رنگى دارد كه از فاصله يك روز راه ديده مىشود كه يكى از خدمتكاران سلطان سنجر پس از فوتش آن را ساخته و برايش موقوفه قرار داده تا قرآن بخوانند و جاروب كنند . در معجم مينويسد : من در سال 612 قبر او را به بهترين صورت ديدم .
ساختمان سلطان سنجر تا زمان چنگيزخان بود ، تولى خان پسر چنگيز آن را خراب كرد در سال 617 ، ابن اثير در كامل در پيشآمدهاى مربوط بسپاه تاتار كه همان سپاهيان چنگيزند مينويسد : آنها وقتى از نيشابور خارج شدند گروهى را بطوس فرستادند در طوس نيز همان كارهاى نيشابور را كردند آن شهر را ويران نمودند و آرامگاه حضرت على بن موسى الرضا عليه السّلام و هارون را نيز خراب كردند بطورى كه تمام ساختمان خراب شد همين مطلب نيز در شرح نهج البلاغه نقل شده .
در كتيبه طلائى اطراف قبه منوره اين خطوط نوشته شده :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ *
- از بزرگترين توفيقهاى خداوند عزيز آن بود كه موفق فرمود سلطان اعظم و سرور پادشاهان عرب و عجم را شاهى كه از نژاد پيغمبر اكرم و فرزند على مرتضى و خاك قدم خدمتكاران روضهء منوره حضرت رضا و مروج آثار اجداد معصومين خود است سلطان بن سلطان ابو المظفر شاه عباس حسينى موسوى صفوى بهادر خان را كه پياده از پايتخت خود اصفهان به زيارت حرم مبارك على بن موسى الرضا عليه السّلام آمد .
اين سعادت را يافت كه از مال خالص خود زينت نمايد اين عتبه مقدسه را