صلى الله عليه و آله هرگز شعرى نگفته آيه
لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا
تا بيم دهد مؤمنى را كه دل زنده است
وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكافِرِينَ
يعنى عذاب .
و در روايت ابى الجارود از حضرت ابى جعفر نقل مىكند در مورد آيه
وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً
تا اين آيه
لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ
يعنى خدايان قدرت يارى آنها را ندارند
وَ هُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُحْضَرُونَ
.
124 - تفسير قمى - آيه
مِنْ طِينٍ لازِبٍ
از گلى كه به دست مىچسبد آيه
فَاسْتَفْتِهِمْ أَ لِرَبِّكَ الْبَناتُ
قريش گفتند ملائكه دختران خدايند . ولى بوسيله اين آيه خداوند آنها را رد مىكند
فَاسْتَفْتِهِمْ
تا
سُلْطانٌ مُبِينٌ
يعنى دليل قوى بر اعتقاد خود آيه
وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً
يعنى آنها گفتند جنيان دختران خدايند
وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
يعنى آنها در آتشند و در روايت ابى الجارود از حضرت ابى جعفر در مورد آيه
وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
آنها كفار قريش بودند كه مىگفتند اگر در نزد ما از كتابهاى آسمانى مىبود از بندگان مخلص خدا مىشديم خداوند يهود و نصارى را بكشد چگونه پيامبران خود را تكذيب نمودند خداوند مىفرمايد
فَكَفَرُوا بِهِ
كفر ورزيدند هنگامى كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله براى آنها آمد .
125 - تفسير قمى - در مورد آيه
فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ
يعنى در كفر آيه
فَنادَوْا وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ
يعنى آن وقت هنگام فرار نيست آيه
إِلَّا اخْتِلاقٌ
يعنى بهم آميزى
مِنَ الْأَحْزابِ
يعنى آنها كه همداستان شدند و گروه و احزابى تشكيل دادند عليه تو در جنگ خندق .
ابن عباس در مورد آيه
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ
گفت بگو اى محمد صلى الله عليه و آله من در مقابل دعوت به دين و آئين خدا كه كردهام از شما مالى نمىخواهم
وَ ما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ
من اين قرآن را از جانب خويش نياوردهام
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ
تذكر است براى جهانيان
وَ لَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ
جريان آن را خواهيد فهميد هنگام مرگ و بعد از مرگ روز قيامت .
126 - تفسير قمى - آيه
ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى
جريان چنين است كه قريش مىگفتند ما اين بتها را مىپرستيم تا ما را به خدا نزديك كنند زيرا ما نمىتوانيم