بيضاوى در باره آيه
مَنْ كانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ »
مىنويسد :
منظور اينست كه خداوند پيامبرش را در دنيا و آخرت يارى مىكند كسى كه احتمال ديگرى بدهد و يا انتظار خلاف آن را داشته باشد از كينه و دشمنى اوست . گفتهاند منظور از نصر و يارى دادن روزى و رزق است و ضمير
« يَنْصُرَهُ »
برمىگردد به من ( معنى چنين مىشود : هر كس گمان مىكند خدا روزيش نمىدهد از دنيا و آخرت . )
فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ
يعنى سعى و كوشش نمايد كه خشم و كينه خود را از ميان بردارد به اين طور كه هر خشمگين انجام مىدهد تا آنجا كه ريسمانى به سقف خانه خود بياويزد و خود را به دار بياويزد .
گفتهاند منظور اينست كه ريسمانى به آسمان بر افرازد و بالا رود تا بر فراز آسمان بلند شود آن وقت كوشش كند تا نگذارد خدا پيامبرش را يارى كند و يا روزى به او برساند
فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهُ ما يَغِيظُ
.
با خود بينديشد آيا حيله و نيرنگش موجب از بين رفتن خشم او مىشود يا منظور اينست كه باعث از بين رفتن خشمى كه از يارى كردن خدا برايش به وجود مىآيد مىشود .
و گفتهاند اين آيه در باره گروهى از مسلمانان است كه شدت خشم بر مشركين داشتند به همين جهت يارى و نصر خداوند را دير شمردند و گمان مىكردند كه خداوند فورى يارى نمىكند .
يَكادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آياتِنا
يعنى وقتى آيات قرآن را بر كافران مىخوانند از ناراحتى نزديك است كه حمله كنند بر كسى كه مىخواند آيات را .
ضَعُفَ الطَّالِبُ وَ الْمَطْلُوبُ
خداوند مثال مىزند بتهائى را كه مىپرستيد قدرت به وجود آوردن يك مگس را ندارند اگر مگس از آنها چيزى بربايد نمىتوانند از او بگيرند بعد مىفرمايد
ضَعُفَ الطَّالِبُ وَ الْمَطْلُوبُ
يعنى هم بتپرست و هم بت هر دو ضعيف هستند يا مگسى كه از بت چيزى مىربايد و بتى كه از او چيزى را كه ربوده مىخواهد يا منظور بت و مگس مثل اين كه در جستجوى مگس است تا از او آنچه ربوده بگيرد اگر درست دقت كنى خواهى ديد كه بت از او بسيار ناتوانتر است .
ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
يعنى به واقع خدا را نشناختهاند .