شركت داشت . قسم بجان خودم اگر دوستان علي مىتوانستند مثل عباس از او دفاع كنند و راهى ميداشتند اين كار را ميكردند .
اما اينكه عباس را بر او مقدم داشتيد كار صحيحى نيست زيرا خداوند در اين آيه ميفرمايد :
أَ جَعَلْتُم سِقايَةَ الْحاج وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرام كَمَن آمَن بِاللَّه وَ الْيَوْم الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيل اللَّه لا يَسْتَوُون عِنْدَ اللَّه
به خدا قسم اگر فضائل و مناقب و آيههائى كه در باره امير المؤمنين على عليه السّلام هست يكى از آن فضائل يا آيه را يكنفر از شماها يا اشخاص ديگر ميداشت شايسته و سزاوار خلافت بود با همين يك امتياز مقدم بر ساير صحابه پيامبر ميشد ، بالاخره بمقام خلافت رسيد به هيچ كس از بنى هاشم اهميت نگذاشت جز عبد اللَّه بن عباس كه او را محترم ميشمرد و به او اعتماد داشت و مراعات حق خويشاونديش را ميكرد . او نيز وضعى را داشت كه خدايش بيامرزد اينك ما و آنها آن طور كه شما گمان كردهايد متحدشدهايم تا خداوند خلافت را در اختيار ما گذاشت به اولاد علي عليه السّلام سخت گرفتيم و آنها را ترسانيديم و بيشتر از بنى اميه بكشت و كشتار اولاد علي پرداختيم .
ميدانيد : بنى اميه كسانى را از اولاد علي ميكشتند كه شمشير بر روى آنها بكشيد ولى ما بنى عباس از هيچ كدام چشم پوشى نداشتيم بايد جوابگوى آن باشيم كه بچه دليل اينها را كشتهايم ، پاسخ آن جوانان و مردانى كه در دجله و فرات افكنديم و اشخاصى كه در بغداد و كوفه زنده بگور نموديم بدهيم ، اى واى كه بايد هر كس به اندازه يك ذره كار نيك يا كار بد كرده پاداش و كيفر خود را ببيند ! ! اما آنچه در باره برادرم امين گفتيد و اشتباهى كه در مورد او شده بجان خود قسم ياد ميكنم كه اين اشتباه را شما براى او بوجود آورديد زيرا او را وادار بشكستن پيمان نموديد و دغلبازى را پيش چشمش جلوه داديد به او گفتيد چرا بايد برادرت در خلافت سهم داشته باشد او كه فاصله زيادى از بغداد دارد اكنون كه قدرت در اختيار تو است ميفرستيم تا او را بياورند دروغ گفتيد و بد پيشنهادى