تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — صفحة 184

مساهمون:

ص١٨٤
كرده‌اند تقسيم مينمايم . فرمود بين تمام سربازان قسمت ميكنى ؟ گفت آرى . فرمود اين كار مخالف دستور و رفتار پيغمبر است اكنون ميتوانى از فقهاى مدينه و كهنسالان آنها بپرسى كه در جواب همه ميگويند كه پيغمبر اكرم با اعراب مصالحه نمود به اين شرط كه در مسكن و وطن خود باشند و مهاجرت نكنند در صورتى كه احتياج بكمك جنگى پيدا كرد آنها سرباز بدهند و پيامبر را كمك كنند ولى از غنيمت نصيبى نداشته باشند باز تو ميگوئى ؟ بين همه مساوى تقسيم ميكنى در اين صورت مخالف رفتار پيامبر در مورد مشركين عمل كرده‌اى . از اين نيز بگذريم در باره زكات چه ميگوئى ؟ اين آيه را خواند
إِنَّمَا الصَّدَقات لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِين وَ الْعامِلِين عَلَيْها

« 1 » تا آخر آيه . فرمود بسيار خوب چطور بين آنها تقسيم ميكنى ؟ گفت بهشت قسمت ميكنم هر دسته‌اى را يك سهم از اين هشت قسمت مىدهم فرمود اگر يك دسته ده هزار نفر و يك دسته فقط يك نفر يا دو يا سه نفر باشند چه ميكنى ؟ گفت : به آن يكنفر برابر با ده هزار نفر مىدهم . فرمود : بسيار خوب همين كار را در مورد زكات شهرنشينان و باديه‌نشينان ميكنى و هر دو را مساوى قرار ميدهى ؟ گفت : بلى . فرمود : در هر دو مورد مخالف دستور و رفتار پيامبر اكرم عمل كرده‌اى زيرا پيغمبر اكرم زكات باديه‌نشينان را بين خودشان و شهرنشينان را بين شهرنشينان تقسيم مينمود و مساوى تقسيم نميكرد باندازه‌اى كه حضور داشتند و به مقدارى كه صلاح ميدانست ميداد اگر حرف مرا قبول ندارى از فقهاء مدينه و پير مردان بپرس بدون اختلاف خواهند گفت كه پيامبر اكرم چنين تقسيم ميكرد . در اين موقع بعمرو بن عبيد فرمود : از خدا بترس شما نيز از خدا بترسيد پدرم كه بهترين مردم روى زمين و داناترين آنها نسبت به قرآن و سنت پيامبر بود

هامش
( 1 ) سوره توبه آيه 60 زكات بين فقيران و بيچارگان و مامورين جمع آورى زكات و . . . و . . . و تقسيم مىشود .