و همسران آن حضرت را در بند كرد ، و حملهء شديدى و بدگويى بسيارى عليه ياران آن حضرت - به خاطر اينكه منتظر فرزند ايشان بودند و به وجود آن حضرت و امامت ايشان سخت اعتقاد داشتند - به راه انداخت .
او همواره دستگاه حكومتى را عليه ياران و شيعيان تحريك مىكرد تا اينكه جوّ ترس و دلهره بر آنان حاكم كرد و آنها را پراكنده و آواره ساخت . از اين رو مصيبتهاى عظيمى بر بازماندگان امام حسن عسكرى عليه السّلام نازل شد ، از جمله زندانى شدن و حبس و تهديد و خوارى و ذلّت ، ولى دستگاه از اينهمه سياستهاى ظالمانهء خود هيچ نفعى نبرد .
جعفر در ظاهر تمام تركه و ميراث امام حسن عسكرى عليه السّلام را تصاحب كرد و كوشيد تا خود را به عنوان جانشين آن حضرت معرفى نمايد ، ولى هيچكس از شيعيان او را نپذيرفتند و به امامت او اعتقاد پيدا نكردند ، لذا براى رسيدن به مقام پدرش به خليفهء وقت روى آورد و مال زيادى خرج كرد و هر وسيلهاى كه گمان مىكرد او را به مقصود خود مىرساند به كار گرفت ولى در آخر هيچ سودى نكرد .
در مورد جعفر و كارهاى او در اين راستا اخبار بسيارى وجود دارد كه من صلاح ديدم كه از بيان آن خوددارى شود ، كه اين خود داراى اسباب و عللى است كه شرح آن از حوصلهء اين كتاب خارج است ، و به طور كلّى اخبار جعفر در ميان اماميّه و افراد اهل اطلاع سنّى معروف است ، و از خداوند متعال يارى مىجويم .
الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 604
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٦٠٤