و عدالت قضاوت كردن ، و به ياد خدا بودن در همهء احوال .
* اسحاق بن منصور سلولى گفته است : از حسن بن صالح شنيدم كه مىگفت : از ابو جعفر محمد بن على عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : هيچ چيزى با چيز ديگرى مخلوط نشد كه بهتر باشد از مخلوط شدن بردبارى با علم و دانش .
و از آن حضرت روايت گرديد كه از آن حضرت پرسيدند دربارهء حديث مرسل كه بدون ذكر سند آن را روايت مىكند ، فرمود : هرگاه حديثى را بدون سند بگويم ، بدانيد كه سند آن پدرم از جدّم از پدرش از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از جبرئيل عليه السّلام از خداوند متعال مىباشد .
همچنين از آن حضرت نقل شده است كه مىفرمود : فتنه و محنت مردم بر ما بزرگ و عظيم است ، هرگاه آنان را به سوى خود فراخوانيم اجابت نمىكنند ؛ و اگر آنان را به خودشان واگذاريم ، به كسى جز ما هدايت نمىيابند .
و نيز مىفرمود : چرا مردم كينهء ما را به دل گرفتند ؟ ما خاندان رحمت ، و درخت نبوّت ، و معدن حكمت ، و محل آمد و رفت فرشتگان ، و جاى فرود آمدن وحى هستيم .
آن حضرت در حالى از دنيا رفت كه هفت فرزند از خود به جاى گذاشته بود . و هريك از برادرانش داراى فضلى بود اگرچه به فضل و بزرگوارى ايشان نمىرسد و آن هم به خاطر مقام امامت و مرتبهاى كه ايشان نزد خداوند دارد و اينكه او جانشين پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشد . و مدت امامت و جانشينى ايشان به جاى پدرش در منصب خلافت الهى بر بندگان نوزده سال بود .
باب در بيان حال برادران آن حضرت و برخى از اخبار آنان
* عبد اللّه بن على بن الحسين برادر امام باقر عليه السّلام متصدّى صدقات رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امير مؤمنان عليه السّلام بود ، او مردى فاضل و فقيه و از پدرانش از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اخبار و روايات بسيارى روايت كرده است و مردم از او حديث نقل كردند و آثارى از او حفظ