فصل در نشانههاى خدا و براهين روشنش بر امير مؤمنان عليه السّلام كه بيانگر جايگاه او نزد خداوند عز و جل و مختص بودنش به كراماتى است كه از ديگران ممتاز گشت براى دعوت به اطاعت از او ، تمسك به ولايت او ، شناخت حقّ او ، يقين به امامت او ، معرفت عصمت و كمال او و ظهور حجت او است
[ برابر دانستن حضرت با دو پيامبر خدا ]
از آن جمله ، آنچه كه او را با دو پيامبر از پيامبران خداوند و فرستادگانش و دو حجتش بر آفريدگانش برابر كرده است بهطورى كه هيچ شبههاى در درستى آن و هيچ شكى در راستى آن نيست .
خداوند عز و جل در ذكر مسيح عيسى بن مريم عليها السّلام روح خدا و كلمهء او و پيامبر و فرستادهاش به سوى آفريدگانش ، و داستان مادرش را دربارهء باردارى و زايمانش و شگفتى آن بيان كرده مىفرمايد :
قالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا * قالَ كَذلِكِ قالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَ لِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَ رَحْمَةً مِنَّا وَ كانَ أَمْراً مَقْضِيًّا
« 1 » .
و از نشانههاى خداوند متعال در مورد مسيح عيسى بن مريم عليه السّلام سخن گفتن او در گهواره بود ، و باعث خرق عادت و شگفتى گشت ، و معجزهاى كه خردمندان را به حيرت آورد ؛ و از نشانههاى خداوند متعال دربارهء امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام كمال خرد او و بزرگمنشى او و شناختش از خداوند و پيامبرش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با وجود اينكه كم سن و سال بود و به حسب ظاهر كودك به شمار مىرفت ، آنگاه كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را براى
هامش
( 1 ) . سورهء مريم : 20 و 21 . « گفت : از كجا مرا پسرى تواند باشد در صورتى كه دست بشرى به من نرسيده و من كار ناشايستهاى نكردهام ؟ گفت : اينچنين كار البته خواهد شد و بسيار بر من آسان است و ما اين پسر را نشانهاى براى خلق مىگردانيم و قضاى الهى بر اين كار رفته است » .