در ميان قوم با حق و عدالت ميانجيگرى كرد .
وَسُطَ - - وَسَاطَةً وسِطَةً في حَسَبِه : بزرگوار و نيكنژاد شد .
وَسَّطَ - تَوْسِيطاً [ وسط ] ه : او را ميانجى قرار داد ، آن را در وسط قرار داد ، - فى حَسَبِه :
بزرگوار و نيكنژاد شد ، - الشيءَ : آن چيز را دو نيم كرد .
الوَسْط - مص ، ميان و ميانهء هر چيزى ؛ - « وَسْطَ القَوم » : ميان قوم .
الوَسَط - للمذكَّر و المؤنَّث و الواحد و الجمع ، و يُجْمَع أَيضاً على أَوْساط : معتدل ؛ « شيءٌ وَسَطٌ » : ميان خوب و بد ، دايره و محيط ؛ « الوَسَط التجارى » : محيط تجارى ؛ « وَسَطُ الشيءِ » : ميان دو طرف چيزى ؛ « وَسَطُ الحَبْلِ » : ميان ريسمان ؛ « وَسَطُ الدّارِ » : ميان خانه ؛ « هو في وَسَطِ القوِم » : او در ميان مردم است ؛ « الوَسَطُ الهندسي لعددين ، أو لطولين » ( ه ) : عددى ثابت ، يا طول آن است كه جذر تربيعى در حاصل ضرب آن دومى باشد .
الوُسْطَى - ج وُسْط : مؤنث ( الأَوْسَط ) است ، - مِنَ الأَصابع : انگشت وسط كه ما بين بنصر و سبّابه است .
الوَسْطَانِي - [ وسط ] : آنكه در وسط نشسته است ، مِنَ الأَوْلَاد : فرزند وسط ميان دو پسر بزرگ و كوچك .
وَسَعَ - يَوْسَعُ وَسْعاً اللَّه عليهم رزقَه : خداوند رزق و روزى آنها را فراخ نمود .
وسِعَ - - سَعَةً و سِعَةً المكانُ : آن جاى گسترده و فراخ شد ، - الشّيءَ : آن چيز را در برگرفت ؛ « هَذا الإِناء يَسَعُ عِشرين كَيْلًا » : اين ظرف گنجايش بيست كيل را دارد .
وَسُعَ - يَوْسُعُ سَعَةً و وَسَاعَةً المكانُ : آن مكان گسترده و پهن شد ، - الْفَرَسُ : اسب در دويدن گامهاى فراخ و بلند برداشت .
وَسَّعَ - تَوْسِيعاً [ وسع ] : آن را گسترده و فراخ كرد ، اين واژه ضد ( ضَيَّقَ ) است .
الوُسْع - توان ، قدرت ؛ « ليس في وُسْعِه ان يفعلَ كذا » : او نمىتواند آن كار را انجام دهد ؛ « بَذَلَ وُسْعَه » : كوشش خود را به كار برد .
الوَسْع - مرادف ( الوُسْع ) است .
الوِسْع - مرادف ( الوُسْع ) است .
الوُسْعَة - فراخى ، گستردگى .
وَسَّفَ - تَوْسِيفاً [ وسف ] الشيءَ : آن چيز را پوست كند .
وَسَقَ - - وَسْقاً الشيءَ : آن را جمع آورى كرد ، حمل كرد ، - الْبَعيرَ : شتر را بار كرد ، - تِ الْعينُ الماءَ : چشم پر آب شد ، - تِ النّخلَةُ :
نخل خرما بارور شد ، - السّفينةَ فى لغة البحرية : كشتيرا بارگيرى كرد و به راه انداخت ، - وَسِيقاً البَعيرَ : شتر را راند .
وَسَّقَ - تَوْسِيقاً [ وسق ] الحنطةَ : گندم را بار بار كرد .
الوَسْق - مص ، ، - ج اوْساق : شصت پيمانه است ، بار شتر ، - ج اوْسَاق و وُسُوق : نخل را بارور كرد .
الوَسْقَة - في لغة البحريَّة : بار كشتى .
وَسَلَ - - وَسِيلَةً إلى اللَّه بعملٍ أو وسيلةٍ : كارى كرد كه با آن بدرگاه خدا نزديك شود .
وَسَّلَ - تَوْسِيلًا [ وسل ] إلى اللَّه بعملٍ أو وسيلةٍ :
مرادف ( وَسَلَ ) است .
وَسَمَ - - وَسْماً و سِمَةً ه : آن را داغ و نشان كرد ، براى آن علامت و نشانى گذاشت تا با آن شناخته شود ؛ - الوَسْمِيُّ الأَرض :
نخستين باران بهار بر زمين باريد .
وَسُمَ - يَوْسُمُ وَسَاماً و وَسَامَةً الغلامُ : زيبا روى شد ، - الوجه : چهره زيبا شد .
وَسَّمَ - تَوْسِيماً [ وسم ] : بموقع حاضر شد .
الوَسْم - مص ، - ج وسُوُم : نشانه ، اثر داغ كردن ، - ( ن ) : گياهى كه از برگ آن خضاب سازند .
الوَسْمَة - وسمه ( گياهى كه از برگ آن خضاب سازند ) .
الوَسِمَة - مرادف ( الوَسْمَةَ ) است .
الوَسْمِيّ - اولين باران بهار .
وَسِنَ - يَوْسَنُ وَسَناً و سِنَةً : خواب او را فرا گرفت يا چرت زدن او زياد شد ، بيدار شد ، - فلانٌ : از بوى گند چاه بيهوش شد . ( مانند اسِنَ ) است .
الوَسَن - مص ، ، - ج اوسان : نيازمندى .
الوَسِن - آنكه سنگينى خواب او را گرفته باشد يا اينكه به سختى چرت زند .
الوَسْنَى - مؤنث ( الوَسْنَان ) است .
الوَسْنَان - مرادف ( الوَسِن ) است .
الوَسْنَة - كم خوابى ، چرت زدن .
الوَسِنَة - مؤنث ( الوَسِن ) است .
الوَسَنِيّ - آنكه بسيار چرت زند .
الوَسْواس - ج وَسَاوِس [ وسوس ] : اسم است از ( وَسْوَسَ ) ، شيطان ، اهريمن ، گونه اى بيمارى است ، آنچه از بدى كه در دل خطور كند .
وَسْوَسَ - وِسْواساً و وَسْوَسَةً [ وسوس ] الشيطانُ له و إليه : شيطان او را وسوسه نمود ، - الرّجُلُ :
خرد او آسيب ديد و بى رويه سخن گفت ، دچار وسوسه شد ، پنهانى سخن گفت ؛ - الرّجُلُ : با آن مرد پنهانى و در گوشى سخن گفت ، - الحَلْيُ او القَصبُ : زيور آلات ياني آواز داد .
وُسْوِسَ - [ وسوس ] به : سرگردان شد و سخنان پريشان گفت .
الوُسُوط - « وُسُوطُ الشمسِ » : قرار گرفتن خورشيد در وسط آسمان .
الوَسُوط - متوسط ، ميانه ، چادر پشمى كوچك .
الوَسِيط - ج وُسَطَاء : آنكه ميان دو دشمن ميانجيگرى كند .
الوَسِيطَة - مؤنث ( الوَسِيط ) است .
الوَسِيع - گسترده و فراخ ، - مِنَ الخيل :
اسبى كه با گامهاى بلند بدود .
الوَسِيق - مص ، راندن ، باران .
الوَسِيقَة - ج وَسَائِق من الإِبل : گروهى از شتران .
الوَسِيلَة - ج وَسِيلٌ و وَسَائِل و وُسُل : وسيله ، واسطه ، روش ، جاى و مقام نزد شاه ، درجه و رتبه .
الوَسِيم - ج وُسَمَاء و وِسَام : زيبا روى .
الوَسِيمَة - ج وَسِيمات و وِسَام : مؤنث ( الوَسِيم ) است .