المُقَيِّن - [ قين ] : آرايشگر ؛ « مُقَيِّنُ العَبِيد » آنكه بردگان را تربيت و تأديب مىنمايد .
المُقَيِّنَة - [ قين ] : مؤنث ( المُقَيِّن ) است ، زن آرايشگر .
مَكَّ - - مَكَّاً [ مكّ ] العَظْمَ : مغز استخوان را مكيد ، - الشيءَ : آن چيز را نابود كرد ، ، - غَرِيمَه : بر بدهكار خود سخت گرفت .
مَكَا - - مُكَاءً و مَكْواً [ مكو ] : با دهان خود سوت زد .
المَكَى - ج أَمْكَاء [ مكو ] : لانهء خرگوش و مانند آن .
المَكَّاء - - ج مَكَاكِيّ [ مكو ] ( ح ) : نام پرنده ايست سفيد رنگ كه در فضا اوج مىگيرد و صداى زيبائى دارد .
المُكَابَر - [ كبر ] : مفع ؛ « المُكَابَرُ عليه » آنكه دارائى او را به زور گرفته باشند .
المَكَابِيس - [ كبس ] : كسانى كه بر خانههاى مردم هجوم مىآورند و گرد آنها جمع مىشوند .
المُكَاتِب - [ كتب ] : فا ، خبرنگار روزنامه از خارج كشور .
المَكَّار - فريب دهنده و حيله گر .
المُكَارِي - ج مُكَارُون [ كري ] : كرايه دهندهء ستوران بويژه خر و قاطر .
المَكَّاس - كسى كه در معاملات چانه زند .
المُكَاسِر - [ كسر ] : فا ، - من الجيران : همسايهء ديوار به ديوار .
المُكَافَاة - [ كفي ] : مف ، نكوئى در برابر نكوئى يا بيشتر با مردم ، پاداش نيكى .
المُكَافَّة - [ كفّ ] : خواستن ترك منازعه .
المُكَافَحة - [ كفح ] : مص ، مبارزه و مقاومت ؛ « مُكافَحَةُ الغَلاءِ » : مبارزه با گرانفروشى .
المُكَاك - [ مكّ ] : ماده اى كه فراغ استخوانهاى دراز را پر مىكند .
المُكَاكَة - [ مكّ ] : مرادف ( المُكَاك ) است .
المُكَالِب - [ كلب ] : فا ، دلير ، پر جرأت .
المُكَالَمَة - [ كلم ] : مص ، گفتگو و بحث ؛ « المُكالَمَة التّلفُونيَّة » : مخابرهء تلفنى .
المَكَان - ج أَمْكِنَة و أَمْكُن و جج أَمَاكِن [ كون ] : جاى « هو مَن العِلْم بِمكان » : او در .
دانش مقام و جايگاهى دارد ؛ « هذا مكانُ هذا » : اين بجاى آن است .
المَكَانَة - [ مكن ] : مص ، - ج مَكَانَات : منزلت و مقام و بزرگى ، محبت و مهر .
المُكَانِس - [ كنس ] : آهوئى كه از لانهء خود بيرون نيايد .
المُكِبّ - [ كبّ ] : آنكه بسيار به طرف زمين نگاه كند .
المِكَبّ - ج مِكَبَّات و مَكَابّ [ كبّ ] : قرقره ، ماسوره .
المِكْبَاس - ج مَكَابِيس [ كبس ] : دستگاه پرس .
المِكْبَح - [ كبح ] : دستگاه ترمز ماشين .
المَكْبِر - [ كبر ] : تقدّم در سنّ .
المُكَبِّر - [ كبر ] : فا ؛ « مُكَبِّر الصَّوت » :
بلندگوى برقى .
المَكْبُرَة - [ كبر ] : مرادف ( الْمَكْبِر ) است .
المَكْبَرَة - [ كبر ] : مرادف ( المَكْبِر ) است .
المُكَبِّرَة - [ كبر ] : ( ف ) : ذرّه بين .
المِكْبَس - ج مَكَابس [ كبس ] : ابزار و دستگاه پرس پشم و كاغذ و مانند آن ، دستگاه روغن زيتون گيرى .
المُكَبِّس - [ كبس ] : فا ، آنكه بسوى مردم حمله ور مىشود ، كسى كه چيزى را مىكوبد .
المَكْبُود - [ كبد ] : آنكه از درد كبد شكايت كند .
المَكْبُوس - ج مَكَابِيس [ كبس ] : چيز پرس شده ( اين كلمه در زبان متداول رايج است ) .
المَكْبُون - ج مَكَابِين [ كبن ] من الخيل : اسب كوتاه پاى .
المَكْبُونة - [ كبن ] من الخيل : اسب كوتاه پاى .
المِكْتَاف - [ كتف ] : ستورى كه زين كتف آن را زخمى كرده باشد .
المُكْتَئِب - [ كأب ] : افسرده و اندوهگين .
المَكْتَب - ج مَكَاتِب [ كتب ] : دفتر كار و نويسندگى ، محل آموزش علم ، دفتر كار و اداره كارمندان و كارگران ؛ « مَكْتَبُ الاسْتِعْلَامَات » ادارهء اطلاعات ؛ « مَكْتَبُ البَريد » : دفتر ادارهء پست .
المُكَتِّب - [ كتب ] : فا ، معلَّم خط و نويسندگى .
المَكْتَبَة - ج مَكَاتِب [ كتب ] : كتابخانه ، كتابفروشى .
المُكْتَفِئ - [ كفأ ] : « مُكْتَفِئُ اللونِ » : آنكه چهره اش گرفته و متغير باشد .
المُكْتَنِز - [ كنز ] : فا ؛ « رجُلٌ مُكْتَنِزُ اللَّحم » :
مرد فربه و پر گوشت ؛ « كتابٌ مُكْتَنِز بِالْفْوائد » :
كتاب سودمند و پر از فائده .
المَكْتُوب - ج مَكَاتِيب [ كتب ] : مفع ، نامه .
مَكَثَ - - مَكْثاً و مَكَثاً و مُكُوثاً و مُكْثَاناً و مِكِّيثى و مِكِّيثَاء بِالمكان : در جاى آن اقامت كرد و ماند .
مَكُثَ - - مَكَاثَةً : ماند و به آرامى انتظار كشيد .
المُكْث - اسم است از ( مَكَثَ بالمكان ) .
المِكْث - مرادف ( المُكْث ) است .
المِكْثَار - [ كثر ] : آنكه بسيار سخن گويد ( اين كلمه در مذكر و مؤنث يكسان به كار مىرود ) .
المُكْثِر - [ كثر ] : دارنده ، ثروتمند .
المُكَثِّف - [ كثف ] ( ن ) : دينام برقى راديو و تلفن .
المِكْثِير - [ كثر ] : مرادف ( المِكثار ) است .
المِكْحَال - [ كحل ] : مرادف ( المِكْحَل ) است .
المِكْحَل - [ كحل ] : ميلهء سرمه دان .
المُكْحُلَة - [ كحل ] : سرمه دان .
المُكَحَّلَة - [ كحل ] ( ن ) : گياهى زيبا از رستهء ( زنبقيّات ) است كه داراى گلى خوشبو است بويژه در لبنان و هلند كشت مىشود .
المِكَدّ - [ كدّ ] : شانه .
المُكْدَم - : من الحبال و الأَكسية :
ريسمان يا پارچهء محكم بافت ؛ « اسِيرٌ مُكْدَمٌ » : اسير دست و پا بسته ؛ « قَدَحٌ مُكْدَمُ » جامى كه شيشه اش غليظ باشد .