المُجَرَّف - [ جرف ] : تهيدستى كه روزگار دارائى او را از دستش گرفته است .
المِجْرَفَة - [ جرف ] : بيل ، مرادف ( المِجْرَف ) است .
المُجْرِم - [ جرم ] : گناهكار ، بزهكار ، كسى كه مرتكب جرمى باشد ؛ « المُجْرِمُ العائِد » :
بزهكارى كه مجدداً مرتكب جرم اوليه كه بدان محكوم شده است باشد .
المُجَرَّمَة - [ جرم ] : « سنةٌ مُجَرَّمَة » : يكسال كامل و تمام .
المَجْروح - ج مَجَاريح [ جرح ] : زخمى .
المَجْرُود - [ جرد ] : باركش آهنى كه بر روى آن زباله جمع مىكنند ، دستگاه آهنى كه با آن آتش حمل مىكنند ؛ « فلانٌ مجرودٌ على السّفر » : فلانى به سفر باز مىگردد .
المَجْرُور - [ جرّ ] . مفع ، هر اسمى كه قبل از آن حرف جر آمده باشد ، - ج مَجَارير : ؟ ؟ ؟ گو ، مجراى فاضل آب .
المَجْرُوش - [ جرش ] : چيز نيم كوبيده ، بلغور .
المَجْرُوم - [ جرم ] : اسم مفعول است ؛ « اللَّحْم المَجْروم » : يك قطعه گوشت ، و در زبان متداول به معناى لاغر است .
المُجْرِي - [ جرو ] : سگ توله .
المُجِريَة - [ جرو ] : سگ به همراه توله هايش .
المِجَزّ - [ جزّ ] : ابزار قطع و بريدن .
المِجْزَاع - ج مَجَازِيع [ جزع ] : كسى كه بسيار زارى كند .
المُجْزَأ - [ جزأ ] : مرادف ( الْمَجْزَأ ) است .
المَجْزَأ - [ جزأ ] : بىنيازى از چيزى .
المُجْزِئ - [ جزأ ] من الطعام : غذاى كافى و سير كننده .
المُجْزَأَة - [ جزأ ] : مرادف ( الْمَجْزَأ ) است .
المَجْزَأة - [ جزأ ] : مرادف ( الْمَجْزَأ ) است .
المَجْزِر - ج مَجَازِر [ جزر ] : كشتارگاه ( سلاخخانه ) .
المَجْزَرَة - [ جزر ] : جنگ و ستيز و كشتار .
المُجَزَّع - [ جزع ] : به شكل سنگ مرمر ، آنچه كه در آن سياهى و سفيدى باشد ، - مِنَ الأَحْواض : حوضى كه در آن آب كمى مانده باشد ، - مِن الرّطب : خرمائي كه نيم آن رسيده باشد .
المِجْزَفَة - ج مَجَازِف [ جزف ] : تور ماهيگيرى .
مَجَّسَ - تَمْجِيساً [ مجس ] ه : او را زردشتى كرد .
المَجَسّ - [ جسّ ] : موضع لمس كردن ؛ « خَشِنُ الْمَجَسّ » زِبر ، سينه ، موضعيكه پزشك نبض بيمار را با انگشتان خود بررسى مىكند .
المِجَسّ - - [ جسّ ] ( طب ) : در پزشكى به معناى ابزارى است كه با آن گودى زخم را مىسنجند .
المَجَسَّة - - ج مَجَاسّ [ جسّ ] : مرادف ( المَجَسّ ) است ، جائى كه پزشك با انگشتان خود نبض را بررسى مىكند ؛ « مَجَسَّتُه حارَّةٌ » : نبض او داغ است .
المِجَسَّة - ج مَجَاسّ و مِجَسَّات [ جسّ ] :
دستگاه كنترل نبض .
المِجْسَد - [ جسد ] : زير پوش ، عرقگير .
المُجَسَّم - [ جسم ] : آنچه كه داراى طول و عرض و عمق باشد ، عدد حاصل از ضرب طول در عرض و عمق ( ارتفاع ) ؛ « الفِلْم المُجَسَّم » : فيلمى كه در آن دو چهره بيك شكل مجسم ظاهر شود .
المُجَسَّمَة - [ جسم ] : مؤنث ( المُجَسَّم ) است ؛ « الخريطةُ المُجَسَّمَة » : نقشهء برجستهء جغرافيائى .
المِجَشّ - [ جشّ ] : آسياب براى كوبيدن پوست گندم .
المِجَشَّة - [ جشّ ] : مرادف ( المِجَشّ ) است .
المَجْشُوش - [ جشّ ] : كوبيده گندم كه نرم نباشد .
المُجَعَّد - [ جعد ] : چيندار و پيچيده .
المِجْفَال - [ جفل ] : « رِيحٌ مِجْفالٌ » : باد تند كه ابرها را ببرد .
المِجْفَالَة - [ جفل ] : « رِيحٌ مِجْفالة » : مرادف ( المِجْفَال ) است .
المُجَفَّف - [ جفّ ] : خشك شده ، چيزى كه آب آن گرفته شده باشد .
المُجَفَّفات - [ جفّ ] : خشكبار و سبزى خشك .
المَجْفِل - [ جفل ] : « ريحٌ مَجْفِلٌ » : مرادف ( المِجْفَال ) است .
مَجَلَ - - مَجْلًا و مُجُولًا تْ يَدُه : در اثر كار دست او پينه بست و تاول زد و در آن آبله پديد آمد .
مَجِلَ - - مَجَلًا تْ يَدُه : مرادف ( مَجَلَ ) است .
المَجْل - مص ، به معناى آبي است كه ميان پوست و گوشت در اثر كثرت كار پديد آيد .
المَجْلَى - ج مَجَالٍ [ جلو ] : پيشانى ، دستگاه سفيد گرى ظرفهاى مسي و مانند آن .
المِجْلَاد - ج مَجَالِيد [ جلد ] : تازيانه و شلاق .
المَجْلَبة - [ جلب ] : آنچه كه موجب آوردن چيزى شود ، وسيلهء جلب و حاضر كردن چيزى .
المَجْلَة - ج مِجَال و مَجْل [ مجل ] : تاول كه در اثر كار سخت يا آتش پديد مىآيد .
المَجَلَّة - [ جلّ ] : مجلَّه ، دفترچه ، كتابچه ؛ « الْمَجَلَّة الأُسْبوعيَّة » : مجلهء هفتگى ؛ « الْمَجَلَّة الشهريَّة » : مجلهء ماهانه ، ماهنامه ؛ « مَجَلَّةُ الأَحكام » : كتاب قانون ، مجموعهء قوانين .
المُجَلْجِل - [ جلجل ] : آقاى نيرومند ، كسى كه داراى صداى بلند است ، ابرى كه بهمراه باران رعد دارد .
المَجْلَخ - [ جلخ ] : دستگاه چاقوتيزكنى .
المُجَلَّخ - [ جلخ ] : چاقوتيزكن .
المِجْلَد - - ج مَجَالِد [ جلد ] : تازيانه ، قطعه پوستى كه زن داغديده بر صورت خود مىزده است .
المُجَلَّد - [ جلد ] : يك جزو از كتابى كه داراى جزوه هاست ، نوشتهء كتاب ، كتاب جلد شده ؛ ج مُجَلَّدات ؛ « عَظْمٌ مُجَلَّد » استخوانى كه فقط پوستى بر روى آن مانده باشد ؛ « فَرَسٌ مُجَلَّدٌ » : اسبى كه از شلاق