خوردن نترسد .
المُجَلَّد - [ جلد ] : « مُجَلَّدُ الكُتُبِ » : صحّاف .
المِجْلَدة - [ جلد ] : تازيانه ، شلاق .
المَجْلِس ج مَجَالِس [ جلس ] : محلّ نشستن ، مردم نشسته ، جايگاه قاضى يا دادگاه ، و در نزد دروزيان محل عبادت است ، - النِّيابِىّ : پارلمان ، مجلس شورى ؛ « مَجْلِسُ الأُمَّة » : مجلس شوراى ملى ؛ « الْمَجْلِسُ التأسيسى » : مجلس مؤسسان ؛ « مَجْلِسُ الأَمْن » :
شوراى امنيت سازمان ملل ؛ « مَجْلِسُ الحرب » : شوراى عالى دفاع ؛ « مَجْلِسُ الإدارة » : شوراى ادارى ؛ « الْمَجْلِس التَّأْديبيّ » : دادگاه ادارى ، « فى مَجْلِسِه » : در حضور او .
المُجَلَّف - [ جلف ] : چيزى كه از اطراف آن گرفته شده باشد ، باقيماندهء چيزى .
المُجَلَّل - [ جلّ ] : فا ؛ « سحابٌ مُجَلَّل » : ابرى كه بر همه جا ببارد ، ؛ « امْرٌ مُجَلَّل » : موضوع عمومى .
المَجْلُوّ - [ جلو ] : ديدني .
المَجْلُود - [ جلد ] : « مَكانٌ مَجْلودٌ » : يخبندان .
المُجَلِّي - [ جلي ] : كسى كه در پيشاپيش به ميدان جنگ مىرود .
المَجَمّ - [ جمّ ] : سينه .
المُجْمَر - [ جمر ] من الحوافِر : سمّ سفت ، سمّ سخت .
المُجْمِر - [ جمر ] : من الحوافِر : مرادف ( الْمُجْمَر ) .
المِجْمَر - ج مَجَامِر [ جمر ] : آتش دان ، بخوردان .
المِجْمَرَة - ج مَجَامِر [ جمر ] : آنچه كه در آن آتش قرار دهند ، آتشدان .
المُجْمَع - [ جمع ] من الأُمورِ : چيزى كه بر آن اتفاق نظر شده باشد ، آنچه كه رأى بر آن صادر شده است . كار قطعى و حتمى .
المُجْمِع - [ جمع ] من الأُمور : كارى كه دربارهء آن اتفاق نظر باشد .
المَجْمَع - ج مَجَامِع [ جمع ] : محل اجتماع ، سازمان ، اجتماع اسقفان براى بررسى مسائل مذهبى ، جعبهء گِرد ، - العلميّ :
فرهنگستان .
المُجَمَّم - [ جمّ ] : كسى كه داراى موى سر انبوه است .
المُجَمْهَرَات - [ جمهر ] : هفت قصيده از اشعار دورهء جاهليت مربوط به طبقهء دوم شاعران بعد از معلَّقات است .
المَجْمُوع - ج مَجَامِيع [ جمع ] : مفع ، هر مجموعه اى اعم از اشياء يا اشعار يا داستان ، و در نزد نحويان بر جمع اطلاق مىشود ، مبلغ و كميت ، آنچه كه كليات چيزى را داشته باشد ؛ « مجموع أراضي القُطْر » سرزمين كشور .
المَجْمُوعة - [ جمع ] : گروه از هر چيزى ، جمع چيزهاى متجانس با هم ، مجموعه .
مَجَنَ - مُجُوناً الشيءُ : غليظ و سفت شد ، - مُجُوناً و مُجْناً و مَجَانَةً « : شوخى و بيحيائى كرد .
المِجَنّ - ج مَجَانّ [ جنّ ] : سپر ، آنچه كه شخص را از آسيب حفظ كند ؛ « قَلَبَ له ظَهْرَ المِجَنّ » : دوستى را به دشمنى تبديل نمود .
المَجْنَى - [ جني ] : مصدر است ، - ج مَجَان : درختى كه از آن ميوه چينند ، جاى چيدن و برداشت ميوه .
المِجْنَب - [ جنب ] : پوشش ، سپر .
المُجَنَّب - [ جنب ] : « بعيرٌ مُجَنَّبٌ » : شتريكه شتربان آن را در كنار خود راه برد .
المُجَنَّبَة - [ جنب ] : پيشاپيش ، - ( ا ع ) :
گروه سربازان كه به آنها مسئوليت حمايت يكى از دو جانب ( ميمنه و ميسره ) لشكر را بدهند .
المُجَنَّبَتَانِ - [ جنب ] من الجيش ( ا ع ) : طرف راست و چپ لشكر ( ميمنه و ميسره ) .
المَجَنَّة - [ جنّ ] : ديوانگى ؛ « به مَجَنَّةٌ » : در او ديوانگى است ، پناهگاه ، زمينى كه در آن جنّ وجود داشته باشد .
المِجَنَّة - ج مَجَانّ [ جنّ ] : مرادف ( المِجَنّ ) است .
المُجَنَّح - [ جنح ] : بالدار .
المَجْنُوب - [ جنب ] : مفع ، بيمار مبتلا به ذات الجنب ؛ « بعيرٌ مَجْنُوبٌ » : شترى كه شتربانش آن را در كنار خود مىراند .
المَجْنُون - ج مَجَانِين [ جنّ ] : ديوانه .
المِجْهَار - [ جهر ] : مرادف ( الْمُجْهِر ) و به معناى ( ميكروسكوپ ) مىباشد ، كسى كه با صداى بلند همواره تكلم مىكند .
المِجْهَاض - ج مجاهيض [ جهض ] من الإناث :
زن يا ماده اى كه بچهء ناتمام بيفكند .
المُجْهِر - [ جهر ] : ميكروسكوپ ، - الكهربائيّ : ميكروسكوپ برقى .
المِجْهَر - [ جهر ] : آنكه سخن گفتن با صداى بلند عادت اوست .
المُجْهِز - [ جهز ] : « موت مُجْهِزٌ » : مرگ شتابان .
المُجْهَض - [ جهض ] : بچهء سِقط شده .
المَجْهَل - ج مَجَاهِل [ جهل ] : بيابان خشك و بى آب و ناشناخته .
المَجْهَلَة - [ جهل ] : آنچه كه انسان را بر جهالت وادار مىكند .
المَجْهُود - [ جهد ] : قدرت و توانائى ؛ « بَذَل مَجْهُودَه » : توانائى خود را به كار برد .
المَجْهُول - [ جهل ] : مفع ، ، - من الأفعال :
فعلهاى مجهول .
المِجْوَاب - [ جوب ] : ابزار بريدن چيزى ( گزن ) .
المِجْوَاد - [ جود ] : « كاتبٌ أو شاعرٌ مِجْوَادٌ » :
نويسنده و يا شاعرى كه بسيار شعرها و نثر خوب مىآورد .
المِجْوَب - [ جوب ] : سپر .
المُجَوَّر - [ جور ] : مُقَعَّر .
المِجْوَز - [ جوز ] ( مو ) : دستگاه موسيقى است داراى دوني سوراخ شده كه در آن مىدمند ( دوناى ) .
المَجْوَعَة - ج مَجَاوِع [ جوع ] من الأَعوام : سال قحطى .
المَجُوس - [ مجس ] : زردشتيان .
المَجُوسيّ - زردشتى .
المَجُوسِيَّة - دين زردشت .
المَجُوف - [ جوف ] : مرد شكم گنده ، « رَجُلٌ