الفاسِد - نادرست ، بدكار .
الفاسِق - ج فَسَقَة و فُسَّاق و فاسِقُون : خطاكار ، نابِكار .
الفاسِقَة - ج فاسِقَات و فَوَاسِق : مؤنّث ( الفَاسِق ) است .
فاشَ - - فَوْشاً [ فوش ] الغريقُ على وجه البحر :
غرق شده بر روى آب آمد . اين كلمه در زبان متداول رايج است .
الفاشِسْتيّ - آنكه پيرو نظام فاشيست باشد .
الفاشِسْتِيَّة - نظام فاشيستى كه در سال 1922 ميلادى در ايتاليا به رهبرى موسولينى تشكيل شد .
الفاشِي - [ فشو ] : فا .
الفاشِيَة - ج فَوَاش : مؤنّث ( الفاشِي ) است .
فاصَلَ - مُفاصَلَةً [ فصل ] شريكَه : از شريك خود جدا شد ، - ه فِى السِّعر : بر سر قيمت كالا با هم چانه زدند .
الفاصِل - فا ؛ « حكمٌ فاصلٌ » : حكم قطعى ؛ « الخَطَّ الفَاصِل » : خط مرزى ميان دو كشور ، حد فاصل دو زمين كه به هم پيوسته باشند .
الفاصِلَة - ج فَوَاصِل : مؤنّث ( الفَاصِل ) است ، مهرهء درشت كه ميان دو مُهره در گردنبند قرار گيرد ، علامت ويرگول كه ميان دو جمله قرار مىدهند ، - الصُّغْرى در علم عروض : سه حرف متحرك است كه قبل از يك حرف ساكن بيايد مانند : ضَرَبَتْ ، - الكبرى : چهار حرف متحرك است كه قبل از يك حرف ساكن بيايد مانند ( ضَرَبَكُمْ ) ، - مِنَ السَّجْع : و در سجع مانند قافيه در شعر است .
الفَاصُوليَة - أو اللُّوبِيَاء ( ن ) : لوبياى سفيد كه مركز اصلى آن امريكا است كه در قرن شانزدهم ميلادى به آسيا و خاورميانه آورده شد .
فاضَ - - فَيْضاً و فَيضاناً و فِيُوضاً و فُيُوضاً و فُيُوضَةً و فَيْضُوضَةً [ فيض ] السيلُ : آب سيل فراوان شد و در دره روان گرديد ، - كُلُّ سَائِلٍ : هر مايعى روان شد ؛ « فَاضَتْ عَيْنُه » :
اشك بسيار از چشم او جارى شد ، - الشَّيءُ : آن چيز بسيار شد ، - فَيْضاً الإِناءُ :
آن ظرف پُر شد ، - صَدْرُه بالسِّرِّ : ياراى پنهان كردن راز را نداشت و آن را آشكار كرد ، - فَيضاً و فيُوضاً : بدرود زندگى گفت و مُرد ، - تْ نَفْسُه : روانش بيرون رفت .
الفاضَّة - ج فَوَاضّ [ فضّ ] : مؤنّث ( الفاضّ ) است ، پيشامدى سخت .
فاضَح - مُفاضَحَةً [ فضح ] ه : بديهاى يكديگر را آشكار كردند .
الفاضِح - فا ، بامداد ، پگاه .
فاضَلَ - فِضَالًا و مُفَاضَلَةً [ فضل ] ه : در فضيلت و بزرگى بر او فخر كرد ، - بَيْنَ الشيئين : به برترى يكى از آن دو چيز بر ديگرى حكم داد .
الفاضِل - ج فاضِلُون و فُضَلَاء : فا ، مرد با فضل و دانش ، بازماندهء چيزى ، و در زبان متداول به معناى باقيمانده يا ته چيزى است .
الفاضِلَة - مؤنّث ( الفَاضِل ) است ، ج فَاضِلَات و فَوَاضِل ، مقام بلند و برجسته در فضيلت ، بخشش و نعمت .
الفاضِي - [ فضو ] : فا ، فراخ ، خالى ، آشكار ، آنكه كار انجام داده است ؛ « الإِناءُ الفَاضِي » : ظرف خالى . اين تعبير در زبان متداول رايج است .
الفاطِر - افطار كننده ، متضاد ( الصّائم ) است . اين كلمه در زبان متداول رايج است .
الفاطِس - آنكه با اندوه بميرد .
الفاطِم - فا ؛ « ناقةٌ فاطِمٌ » : شترى كه بچه اش را از شير دادن گرفته باشند .
الفاطِمَة - مؤنّث ( الفَاطِم ) است ؛ « ناقَةٌ فاطِمَةٌ » : مرادف فاطم است .
فاطَنَ - مُفَاطَنَةً [ فطنَ ] ه بالكلام : با او در سخن مشورت كرد .
الفاطِن - ج فُطْن و فُطُن : زيرك و باهوش .
فاعَ - - فَوْعاً [ فوع ] تِ الحشراتُ : حشرهها بسيار و پراكنده شدند .
الفاعِل - ج فاعِلُون و فَعَلَة : فا ، - ج فَعَلَة :
كارگر روزمزد .
الفاعِلَة - ج فاعِلات و فَوَاعِل : مؤنّث ( الفاعِل ) است .
الفاعِليَّة - حالت فاعليت ، فاعل بودن .
الفاغِرة - ( ح ) : نام پرنده ايست ، گونه اى عطر .
الفاغِيَّة - [ فغو ] : گل حنا ، شاخه حنا ، شكوفهء آنچه كه خوشبو است .
فاقَ - - فَوْقاً و فَوَاقاً [ فوق ] الشيءَ : بالاى آن چيز رفت ، - اصْحَابَه بِالفَضْل اوِ العِلْم : در فضل و دانش بر ياران خود برترى يافت ، - فُوَاقاً و فُؤُوقاً الرَّجُلُ : مُشرف به مرگ شد يا بدرود زندگى گفت ، - فوقاً السَّهمَ : قسمت بالاى تير شكسته شد ، - الشَّيءَ : آن را شكست .
الفاقَة - [ فوق ] : نيازمندى و تنگدستى .
الفاقِد - فا ؛ « فاقِدُ الشّعورِ » : بىشعور ، زنيكه شوهر يا فرزندش مُرده باشد .
الفاقِرَة - ج فَوَاقِر : بلاى سخت آن چنان كه استخوانهاى كمر را بشكند .
الفاقِش - « شجرٌ فاقِشٌ » : درختِ بىبار ، درختى كه ميوه ندهد ، اين كلمه در زبان متداول رايج است .
الفاقِع - فا ، رنگ روشن و گويند صفتى است براى رنگ زرد .
الفاقِعَة - ج فَوَاقِع : مؤنّث ( الفاقِع ) است ، بلاى سخت .
فاقَه - مُفاقَهَةً [ فقه ] فلاناً : در علم فقه بر او چيره شد و برترى يافت .
فاكَه - مُفَاكَهَةً [ فكه ] الرجُلَ : با او شوخى و مزاح كرد .
الفاكِه - فا ، شوخ طبع ، دارنده يا فروشندهء ميوه .
الفاكِهَانِيّ - ميوه فروش .
الفاكِهَة - ج فَوَاكِه : مؤنّث ( الفاكِه ) است ، انواع ميوه ، آنچه كه خوش مزه باشد ؛ « فاكِهَةُ الشِّتَاءِ » : آتش .