پياپى بر زمين افتاد .
تَسَاكَبَ - تَسَاكُباً [ سكب ] الدمعُ : اشك روان شد .
تَسَاكَرَ - تَسَاكُراً [ سكر ] : اظهار مستى كرد ، مست شد .
تَسَاكَنَ - تَسَاكُناً [ سكن ] القومُ في الدار : آن قوم با هم در آن خانه سكونت كردند .
تَسَالَفَ - تَسَالُفاً [ سلف ] الرجُلانِ : آن دو مرد باجناق هم شدند .
تَسَالَمَ - تَسَالُماً [ سلم ] القومُ : آن قوم با هم آشتى و توافق كردند ، - تِ الخَيْلُ : اسبان بى آنكه يكديگر را برانگيزند به راه افتادند .
تَسَامَى - تَسَامِياً [ سمو ] القومُ : آن قوم با هم مفاخرت كردند ، همديگر را با نام خواندند ، - القومُ على الخيلِ : آن قوم سوار بر اسبان شدند .
تَسَامَحَ - تَسَامُحاً [ سمح ] في كذا : آن كار را سهل و آسان گرفت .
تَسَامَرَ - تَسَامُراً [ سمر ] القومُ : آن قوم شبانگاه با هم سخن گفتند .
تَسَامَعَ - تَسَامُعاً [ سمع ] بهِ الناسُ : مردم از آن چيز با خبر شدند و به يكديگر گفتند .
تَسَانَدَ - تَسَانُداً [ سند ] اليهِ : بر او اعتماد كرد .
تَسَاهَلَ - تَسَاهُلًا [ سهل ] الرجُلانِ : آن دو مرد بر هم آسان گرفتند و نرمى كردند ، - الأمرُ عليه : امر بر او آسان شد . اين واژه ضدّ ( تَعَاسَرَ ) است .
تَسَاهَمَ - تَسَاهُماً [ سهم ] القومُ : آن قوم با هم قرعهكشى كردند ، - القومُ الشيءَ : آن قوم آن چيز را بين خود تقسيم كردند .
تَسَاوَقَ - تَسَاوُقاً [ سوق ] تِ الماشيةُ : چارپايان بدنبال هم به راه افتادند ، در رفتن انبوهى كردند .
تَسَاوَلَ - تَسَاوُلًا [ سأل ] القومُ : آن قوم از يكديگر سؤال كردند .
تَسَاوَمَ - تَسَاوُماً [ سوم ] البائعُ و المشتري السلعةَ :
فروشنده و خريدار معامله را قولنامه كردند ، - الرَّجُلانِ فى السّلعةِ : آن دو مرد ( فروشنده و خريدار ) در معامله با هم چانه زدند .
تَسَايَرَ - تَسَايُراً [ سير ] الرجُلانِ : آن دو مرد با هم مسايرت كردند و رفتند ، - عن وجهِهِ الغَضَبُ :
خشم از او بر طرف گرديد .
تَسَايَفَ - تَسَايُفاً [ سيف ] القومُ : آن قوم با شمشيرها بر يكديگر تاختند .
تَسَايَلَ - تَسَايُلًا [ سيل ] القومُ : آن قوم از هر طرف آمدند .
تَسَأَّلَ - تَسَؤلًا [ سأل ] : چيزى خواست ، تقاضا كرد ، گدائى نمود .
تَسَبَّى - تَسَبِّياً [ سبي ] فلانٌ لفلان : از فلانى استمالت و با او دوستى كرد .
تَسَبَّبَ - تَسَبُّباً [ سبّ ] الرجُلُ : در طلب اسباب برآمد ، كمى تجارت كرد ، - بالأَمرِ :
او علت و سبب ان امر شد ، - بهِ اليهِ : به او پناه برد ، - عن كذا : از آن چيز حاصل شد ، بدست آمد .
التَّسْبِحَة - [ سبح ] : مص ، ج تَسَابِيح : ستايش با تسبيح .
تَسَبَّخَ - تَسَبُّخاً [ سبخ ] الحرُّ أو الغضبُ : گرما يا خشم آرام شد .
تَسَبْسَبَ - تَسَبْسُباً [ سبسب ] الماءُ : آب روان شد ، - الشَّعْرُ : موى افشان و فروهشته شد اين تعبير در زبان متداول رايج است -
تَسَتَّرَ - تَسَتُّراً [ ستر ] : پوشيده شد .
تَسَحْسَحَ - تَسَحْسُحاً [ سحسح ] الماءُ : آب از بالا روان شد .
تَسَحَّنَ - تَسَحُّناً [ سحن ] هُ : به آب و رنگ چهرهى او نگاه كرد .
تَسَخَّى - تَسَخِّياً [ سخو ] : خود را به سخاوت و بخشندگى وانمود كرد .
تَسَخَّرَ - تَسَخُّراً [ سخر ] هُ : او را بدون مزد به كار گرفت ، - بهِ و منهُ : او را ريشخند كرد .
تَسَخَّطَ - تَسَخُّطاً [ سخط ] هُ : از او راضى نشد و بر او خشم گرفت ، - العطاءَ : عطا را كم كرد و او را خشنود نكرد .
تَسَخَّمَ - تَسَخُّماً [ سخم ] عليهِ : بر او كينه و خشم گرفت .
تَسَدَّدَ - تَسَدُّداً - [ سدّ ] : مطاوع ( سَدَّدَهُ ) است ، - الشيءُ : آن چيز راست و استوار شد .
تَسَدَّرَ - تَسَدُّراً [ سدر ] بثوبهِ : خود را با جامه پوشانيد .
التَّسْدِيد - [ سدّ ] : مص ؛ « تسديدُ الحسابِ عند التُّجَّار » : تسويهى حساب در نزد بازرگانان .
تَسَرَّى - تَسَرِّياً [ سرو ] : به بخشندگى و جوانمردى خود را وانمود كرد ، چيزى را برگزيد .
تَسَرَّبَ - تَسَرُّباً [ سرب ] من الماءِ : از آب پُر شد ، - الواحشُ فى جُحرِهِ : آن جانور وحشى به داخل سوراخش شد ، - فى البلاد : بطور پنهانى وارد كشور شد ؛ « تَسَرَّيَتِ الجواسيس » :
جاسوسان به داخل كشور نفوذ كردند .
تَسَرْبَلَ - تَسَرْبُلًا [ سربل ] بالسربال : شلوار پوشيد ، - الرّجُلُ : آن مرد در كار خود سرگشته و دو دل شد بطوريكه نمىدانست چه كند .
اين تعبير در زبان متداول رايج است .
تَسَرَّحَ - تَسَرُّحاً [ سرح ] من المكان : از آن مكان خارج شد ، - عنهُ : اندوه از او رفت ، - الكتَّانُ : رشتههاى كتان از هم جدا شدند .
تَسَرَّدَ - تَسَرُّداً [ سرد ] الدرُّ : مرواريد در رشته منظَّم شد .
تَسَرَّرَ - تَسَرُّراً [ سرّ ] : كنيزكى براى خود گرفت .
تَسَرَّطَ - تَسَرُّطاً [ سرط ] الشيءَ : آن چيز را بلعيد .
تَسَرَّعَ - تَسَرُّعاً [ سرع ] : بدون انديشيدن در كارى شتاب كرد ، - الأَمْرُ : آن كار شتابان شد ، - الى الأمرِ : به آن كار مبادرت و شتاب كرد ، - بالأمرِ : به آن كار دست زد .
تَسَرَّقَ - تَسَرُّقاً [ سرق ] : اندك اندك دزديد ، - النظرَ او السمعَ : او استراق سمع و يا نظر كرد ، - عليه : خواست تا مشرف و مسلَّط بر او شود .
تَسَرْوَلَ - تَسَرْوُلًا [ سرول ] : شلوار پوشيد .
التَّسْرِيج - [ سرج ] : درشت دوزى ، كوك زدن . اين واژه در زبان متداول رايج است و فصيح آن ( التَّشْرِيج ) است .
التَّسْرِيحة - [ سرح ] : اسم نوع است از ( سَرَّحَ ) .