امام عليه السلام فرمود : اگر بنى اميه كسانى را نمىيافتند كه براىشان بنويسند و ماليات بگيرند و از سوى آنان بجنگند و در اجتماعاتشان حضور يابند ، حق ما را از ما نمىگرفتند . و اگر مردم آنان را به آنچه داشتند رها مىكردند ، جز آنچه در اختيار داشتند ، چيزى به دست نمىآوردند .
آن جوان گفت : فدايت گردم ! آيا براى من راه نجاتى از اين وضع هست ؟
امام عليه السلام فرمود : اگر به تو بگويم ، انجام مىدهى ؟
جوان گفت : انجام مىدهم !
امام عليه السلام فرمود : از همهء آنچه در ديوان بنى اميه به دست آوردهاى ، خود را نجات ده . هر كس را مىشناسى ، مالش را به وى باز مىگردانى و هر كس را نمىشناسى ، صدقه مىدهى و من براى تو از جانب خدا بهشت را ضمانت مىكنم . »
على بن ابى حمزه مىگويد : آن جوان مدت طولانى سكوت كرد و سپس گفت : حتماً انجام مىدهم ، فدايت گردم !
على بن ابى حمزه مىگويد : « ن جوان همراه ما به كوفه بازگشت و هر چه روى زمين داشت ، از خود جدا كرد ، حتى لباسى را كه پوشيده بود پرداخت كرد . ما نيز هزينهء زندگى او را ميان خود تقسيم كرديم و لباسى براى وى خريديم و همراه نفقهاش برايش فرستاديم . چند ماه بيشتر از اين وضعيت نگذشت كه بيمار شد و ما به عيادت او مىرفتيم تا اينكه يك روز پيش وى رفتم در حالى كه او در حال جان كندن بود . با ديدن من چشمانش را باز كرد و به من گفت : اى على ! به خدا سوگند ! مولايت به پيمان خود با من وفا كرد و سپس جان سپرد . ما او را به خاك سپرديم . آنگاه من نزد امام صادق عليه السلام رفتم . وقتى كه چشم امام عليه السلام به من افتاد ، فرمود : اى على ! به خدا سوگند ! ما به پيمان خود با دوستت وفا كرديم !
به امام عليه السلام گفتم : راست مىگويى ، ! فدايت شوم ! به خدا سوگند ! وى نيز هنگام مرگ از اين موضوع خبر داد . »
1034 - 32247 - ( 32 ) از على عليه السلام در حديث نهىهاى پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه آن حضرت از ستايش نهى كرد و فرمود : « به صورت ستايشگران خاك بپاشيد !
و فرمود : هر كس عهدهدار خصومتى براى ظالمى گردد يا در آن وى را يارى رساند ، آنگاه كه فرشتهء مرگ بر او فرود آيد به وى مىگويد : بشارت بر تو باد به لعنت خدا و آتش دوزخ و چه بد جايگاه و تحولى است !
و فرمود : هر كس به خاطر چشمداشت به قدرتمند ظالمى وى را ستايش كند و براى [ انجام دستورهايش ] بشتابد و در برابرش كرنش كند ، در آتش همنشين وى خواهد بود .
و فرمود : خداوند مىفرمايد : به ستمگران تمايل نشان ندهيد كه با آتش در تماس خواهيد بود .
و فرمود : هر كس شخص ظالمى را براى انجام ستمى بگمارد ، در دوزخ همنشين هامان خواهد بود . . .
و فرمود : بدانيد كه هر كس در برابر قدرتمند ستمگرى تازيانهاى را برافراشته نگه دارد ، خداوند در قيامت آن تازيانه را به اژدهاى هفتاد ذراعى تبديل مىكند و در آتش دوزخ بر وى مسلط مىگرداند و چه بد فرجامى است ! »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 553
مساهمون: السيد البروجردي
ص٥٥٣