1035 - 32248 - ( 33 ) محمد بن هشام از شخصى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « گروهى از گروندگان به موسى عليه السلام گفتند : وارد در سپاه فرعون مىشويم ، در آنجا مىمانيم و از دنياى وى به نوايى مىرسيم .
پس آن هنگام كه موسى عليه السلام - كه به ظهورش اميد بستهايم - ظهور كرد ، به سوى وى مىرويم . آنان [ با اين انديشه ] به فرعون پيوستند . پس وقتى كه موسى عليه السلام و يارانش از فرعونيان گريختند و رو به سوى دريا نهادند ، آنان سوار بر اسب شدند و با شتاب تاختند تا به موسى عليه السلام و سپاهش بپيوندند و با آنان باشند . پس خداوند فرشتهاى را برانگيخت تا به صورت مركبهاىشان بزند و آنان را به سوى سپاه فرعون بازگرداند . سرانجام آنها همراه فرعون و در ميان غرقشدگان بودند . »
اين حديث با سند ديگرى از امام صادق عليه السلام با اين جملهء اضافه در پايان گزارش شده است : « بر خداوند لازم است كه با هر كس كه در دنيا با وى زيستهايد ، محشور گرديد . »
1036 - 32249 - ( 34 ) ابن حمدون مىگويد : « منصور به امام صادق عليه السلام نوشت : چرا همانند ديگر مردم نزد ما نمىآيى ؟
امام عليه السلام پاسخ داد : ما چيزى نداريم كه به خاطر آن از تو بترسيم و نزد تو از امر آخرت چيزى نيست كه ما به آن اميد بسته باشيم و تو در نعمتى نيستى كه بخواهيم به تو تهنيت و شادباش گوييم و تو آن را [ فرمانروايى را ] عذاب و مصيبت نمىدانى تا به خاطر آن به تو تسليت گوييم ، پس ما نزد تو چه كنيم ؟
منصور نوشت : با ما همنشينى مىكنى تا ما را نصيحت كنى !
امام عليه السلام پاسخ داد : هر كس دنيا را بخواهد ، تو را نصيحت و خيرخواهى نمىكند و هر كس آخرت را بخواهد ، با تو همنشينى نمىكند .
منصور گفت : به خدا سوگند ! به تحقيق امام عليه السلام درجات مردم را نزد من از هم جدا كرد - آنهايى را كه خواستار دنيا هستند از كسانى كه خواستار آخرت هستند - و اينكه امام عليه السلام خواهان آخرت است نه دنيا . »
1037 - 32250 - ( 35 ) محمد بن ابى نصر از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هيچ جبار و ستمگرى نيست مگر آنكه همراه وى مومنى است كه خداوند به وسيلهء آن مؤمن [ شرّ ] آن ستمگر را از مؤمنان بر طرف مىكند . با اين حال ، آن مؤمن - به دليل همنشينى با ستمگر - كمبهرهترين مؤمنان در آخرت خواهد بود . »
1038 - 32251 - ( 36 ) در تفسير آيهء : و به ستمگران تمايل نشان ندهيد كه آتش با شما تماس پيدا مىكند .
سهل بن زياد با واسطه از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود :
« [ مقصود ] كسى است كه نزد حاكم مىرود و دوست دارد زنده بماند تا حاكم دستش را در كيسه كند و به او ببخشد . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 555
مساهمون: السيد البروجردي
ص٥٥٥