735 - 31950 - ( 33 ) على بن جعفر از برادرش امام موسى بن جعفر عليهما السلام سؤال كرد : « آيا جايز است انسان غنا را قصد كند و پاى آن بنشيند ؟
امام عليه السلام فرمود : نه ! »
736 - 31951 - ( 34 ) قطب راوندى در كتاب لبّ اللباب مىگويد : « در خبر آمده است كه خداوند روز قيامت مىفرمايد : « اى فرشتگان من ، هركس گوش و زبانش را از غنا حفظ كرده است ، پس ستايش و ثناى بر من را به وى بشنوانيد . »
737 - 31952 - ( 35 ) حماد بن عثمان مىگويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء قول الزور [ / سخن باطل ] سؤال كردم .
امام عليه السلام فرمود : از [ مصاديق ] آن ، آفرين گفتن انسان به آوازخوان است . »
738 - 31953 - ( 36 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه آمده است :
« روايت شده كه اجرت زن و مرد آواز خوان ، نامشروع است . »
739 - 31954 - ( 37 ) معمر بن خلاد روايت مىكند كه امام رضا عليه السلام فرمود :
« در حالى كه دو لباس خشن به تن داشتم ، براى ديدار با داود بن عيسى بن على از منزل بيرون آمدم .
داود در بئر ميمون سكونت داشت . در ميان راه به پيرزنى همراه دو كنيز برخورد كردم . به وى گفتم :
اى پيرزن ، آيا اين دو كنيز را مىفروشى ؟ پيرزن پاسخ داد : آرى ، ولى امثال تو خريدار آنها نيست !
پرسيدم : چرا ؟
پيرزن گفت : براى آنكه يكى از آنها خواننده و ديگرى نوازندهء نى است . از آنجا گذشتم تا بر داود بن عيسى وارد شدم . وى به من احترام كرد و مرا در بالاى مجلس و جايگاه [ شايسته ] خودم جاى داد . هنگامى كه از نزد داود بيرون آمدم ، وى به يارانش گفت : آيا اين شخص را مىشناسيد ، او على بن موسى ، كسى است كه اهل عراق وى را واجب الاطاعة مىپندارند . »
740 - 31955 - ( 38 ) عبدالاعلى مىگويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء غنا سؤال كردم و به حضرت گفتم : اهل سنت مىپندارند پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اجازه داده است كه گفته شود :
آمديم نزدتان ، آمديم نزدتان ، بر ما درود فرستيد ! بر ما درود فرستيد ! بر شما درود مىفرستيم !
امام عليه السلام فرمود : دروغ مىگويند ، خداوند مىفرمايد :
و ما آسمان و زمين و آنچه ميان آنهاست ، در حال بازى كردن نيافريديم . اگر مىخواستيم سرگرم شويم ، از نزد خود سرگرمى برمىگزيديم ، اگر انجام دهنده بوديم . بلكه حق را بر باطل مىكوبيم تا مغز سرش را بشكند و در آن هنگام باطل نابود مىشود و واى بر شماست ، به خاطر آنچه توصيف مىكنيد !
آنگاه امام عليه السلام فرمود : واى بر فلانى از آنچه توصيف مىكند ! مقصود امام عليه السلام شخصى بود كه در مجلس حضور نداشت . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 399
مساهمون: السيد البروجردي
ص٣٩٩