( 1 ) ( 1573 ) 25 - روايت شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله اين آيه را تلاوت كرد ( آيا كسى كه خدا سينهاش را براى اسلام گشاده است و بر فراز مركبى از نور الهى قرار گرفته ( همچون كور دلان گمراه است ) ) فرمود : هنگامى كه نور در دل جاى گيرد آن را باز مىكند و روشن مىگرداند ، پرسيده شد : اى رسول خدا ! آيا براى اين علامتى هست كه شناخته شود ؟ فرمود :
كنارهگيرى از دنيا و روى كردن به آخرت ، و آمادگى براى مرگ قبل از رسيدن وقتش .
( 2 ) ( 1574 ) 26 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : اى دنيا ! از من دور شو ، آيا مرا مىفريبى ، يا مشتاق من شدهاى ؟
تو هرگز توان اين را ندارى ، برو ديگرى را فريب ده ، من نيازى به تو ندارم ، من تو را سه طلاقه كردهام ، و ديگر رجوعى به تو نخواهم داشت ، زندگى در تو كوتاه است و مشكلاتت بسيار ، و آرزوهايت پست و بىمقدار ، آه از كمى توشه و راه طولانى و دور بودن سفر و بزرگى محل ورود ، و ناسازگارى خوابگاه .
( 3 ) ( 1575 ) 27 - على عليه السّلام فرمود : دنيا گول مىزند و زيان مىرساند و مىگذرد ، خداوند متعال دنيا را پاداش دوستان خود و عقاب دشمنانش قرار ندارد ، اهل دنيا همچون كاروانى هستند كه بين راه استراحتى كوتاه دارند ، ناگهان قافله سالار فرياد زند كه حركت كنيد .
( 4 ) ( 1576 ) 28 - پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : ميل به دنيا غم و اندوه را زياد مىكند ، و پرهيز از دنيا دل و جسم را آسوده مىگرداند .
( 5 ) ( 1577 ) 29 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس دلبستگى به دنيا پيدا كند ، به سه چيز چنگ زده : اندوه دائمى ، آرزويى بر آورده نشدنى ، اميدى نرسيدنى .
( 6 ) ( 1578 ) 30 - امام صادق عليه السّلام فرمود : در شگفتم از كسى كه به دنيا بخل مىورزد در حالى كه دنيا به او روى نموده ، يا به دنيا بخل مىورزد و دنيا به او پشت كرده ، نه بخشيدن با روى كردن ضررش مىزند ، و نه خساست با پشت كردن سودش مىدهد .
( 7 ) ( 1579 ) 31 - امير مؤمنان عليه السّلام در يكى از خطبههايش فرمود : اى مردم ! دنيا خانهاى از بين رفتنى و آخرت خانهاى جاودان است ، اينك از اين خانه - كه گذرگاه شماست - براى خانهء هميشگى خود توشه بر گيريد ، نزد كسانى كه اسرارتان را مىدانند پرده درى نكنيد ، و دلهاى خود را از اين دنيا بيرون بريد قبل از اينكه بدنهايتان از آن بيرون رود ، در دنيا زندگى مىكنيد اما براى آخرت آفريده شدهايد ، دنيا همچون سمّى است كه كسى كه نمىشناسدش و آن را مىخورد ، هر گاه بندهاى بميرد فرشتگان گويند : چه فرستاده ؟
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 569
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص٥٦٩