( 1 ) ( 626 ) 24 - خداوند عزّ و جل به موسى عليه السّلام فرمود : آيا هرگز براى من عملى انجام دادهاى ؟ عرض كرد : خدايا ! برايت نماز خواندم و روزه گرفتم و صدقه دادم و بسيار ذكر تو گفتم ، خداى تبارك و تعالى فرمود : امّا نماز روشنگر راه تو بود ، و روزه سپرى از آتش ، و صدقه سايهاى ، و زكات نور ، و ذكر گفتن تو هم قصرهايى ( در بهشت ) برايت بود ، پس چه كارى را براى من انجام دادى ؟ موسى گفت : مرا راهنمايى كن بر كارى كه براى توست ، فرمود : اى موسى ! آيا هرگز براى من با كسى دوستى كردهاى ؟ يا هرگز براى من با كسى دشمنى نمودهاى ؟ موسى فهميد كه بهترين كارها دوستى در راه خدا و دشمنى در راه خداست .
( 2 ) ( 627 ) 25 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : اگر خدا و رسولش را دوست بدارى ، و خدا و رسولش تو را دوست بدارند ، دشمنت به تو زيانى نمىرساند زيرا هيچ يك از دوستان خدا نيست كه با دوستان خدا دشمن باشد ، و دوستى كسى جز خدا نمىتواند برايت سودمند باشد .
سپس فرمود : رسول خدا فرمود : كسى كه خدا انيس و همدم او باشد ، ترس و وحشتى ندارد ، و كسى كه خدا عزيزش نموده ، ذليل نمىشود ، و كسى را كه خدا بىنيازش ساخته ، محتاج نمىشود ، هر كس به خدا انس بگيرد فقط خداوند همدمش خواهد شد ، و هر كس از خدا طلب عزّت كند ؛ خداوند بدون ياور و قبيله او را عزت دهد ، و هر كس از خدا طلب بىنيازى كند ، خداوند او را از غير دنيايش بىنياز سازد .
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى) — صفحة 243
مساهمون: علي بن الحسن الطبرسي
ص٢٤٣