( 1 ) ( 599 ) 21 - حبيب بن حارث نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمده ، عرضه داشت : اى رسول خدا ! من مردى هستم كه هميشه در معرض گناهم ، فرمود : توبه كن به سوى خدا اى حبيب ، گفت : اى رسول خدا ! من توبه مىكنم سپس دوباره آن را تكرار مىكنم ، فرمود : هر چه گناه كردى باز توبه كن ، گفت : اى رسول خدا ! در اين صورت گناهانم فراوان مىشود ، فرمود : اى حبيب بن حارث ! گذشت خداوند از گناهان تو بيشتر است .
( 2 ) ( 600 ) 22 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هنگامى كه دو ملك ثبتكننده آنچه را ثبت نمودهاند به سوى پروردگار ببرند ، خداى تبارك و تعالى در اول نامهء آنها خير و در آغوش خير ببيند ، به ملائك مىفرمايد : شاهد باشيد كه من بندهام را به واسطه هر دو طرف نامه اعمالش آمرزيدم .
( 3 ) ( 601 ) 23 - على بن الحسين عليه السّلام فرمود : هر گاه داود عليه السّلام خطايى انجام مىداد از پروردگارش مىترسيد ، به حدّى كه مفصلهايش جابجا مىشد و از هم باز مىشد ، سپس به ياد مىآورد گسترش رحمت پروردگارش و كمك نمودن او را نسبت به اهل گناه ، لذا به حالت اوّل بازمىگشت .
( 4 ) ( 602 ) 24 - و نيز از على بن الحسين عليه السّلام نقل شده كه فرمود : اگر همهء مردمى كه بين مشرق و مغرب هستند ؛ بميرند من از تنهايى هراس نكنم مادامى كه قرآن با من باشد ، و شيوهء آن حضرت چنين بود كه هر گاه از قرآن (
مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ
) را مىخواند ؛ آنقدر آن را تكرار مىكرد كه نزديك بود از ترس قالب تهى كند .