فصل پنجم : در محبت و شوق
( 1 ) ( 603 ) 1 - امام باقر عليه السّلام در ضمن حديث طولانى به زياد فرمود : واى بر تو ! آيا دين غير از دوست داشتن است ؟ آيا كلام خداى عزّ و جل را نديدهاى ؟ ( اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد ، تا خدا شما را دوست بدارد و گناهان شما را ببخشد ) ، آيا سخن خداى عزّ و جل را به محمّد صلّى اللَّه عليه و آله نشنيدهاى ( ايمان را براى شما محبوب قرار داد و آن را در دلهاى شما زينت داد ) و فرمود : ( دوست مىدارند كسى را كه بسوى آنها هجرت كند ) ، دين همان دوست داشتن است و دوست داشتن همان دين است .
( 2 ) ( 604 ) 2 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هر گاه خواستى بدانى در تو خيرى هست ، به دلت نگاه كن ، اگر اهل طاعت خدا را دوست و اهل معصيت خدا را دشمن بدارد ؛ در تو خير هست و خدا نيز تو را دوست دارد ، و اگر اهل طاعت خدا را دشمن و اهل معصيت خدا را دوست بدارد در تو خيرى نيست و خدا دشمنت بدارد ، و هر كسى همراه دوست خود است .
( 3 ) ( 605 ) 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه مؤمن از دنيا كنار كشد رفعت يابد و شيرينى دوستى خدا را بچشيد ، گويا نزد اهل دنيا ديوانه باشد ، در صورتى كه شيرينى محبت خدا به آنها آميخته شده كه به چيز ديگر غير از او مشغول نشوند .
( 4 ) ( 606 ) 4 - و نيز از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به اصحابش فرمود : كداميك از دستگيرههاى ايمان محكمتر است ؟ گفتند : خدا و رسولش داناترند ، و بعضى گفتند :
نماز ، و برخى گفتند : زكات ، و بعضى گفتند : روزه ، و برخى گفتند : حج و عمره ، و بعضى گفتند جهاد .
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : براى هر يك از اينها كه گفتيد فضيلتى است ، ولى جواب سؤال من نيست ، لكن محكمترين دستگيرههاى ايمان دوستى براى خدا و دشمنى براى خداست ، و اينكه دوستان خدا را دوست بدارى و از دشمنان خدا دورى كنى .