مؤلّف كتاب « منح البركات » - كه شرح مهج الدعوات - است - از كتاب « اعلام الورى في تسمية القرى » تأليف ابو سعيد اسماعيل بن على سمعانى حنفى حكايت كرده كه : موسى بن بغا ، فرزند كليب فرزند شمر فرزند مروان فرزند عمرو بن غطه از دژخيمان متوكّل و امراى آن پليد بود و فرماندارى قم را از سوى متوكل به عهده داشت ، و اين خبيث همان كسى است كه متوكّل را برمىانگيخت كه قبر مولاى مظلوممان حضرت ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام را خراب و كشت نمايد ، و او ستمگرى خونخوار و لجام گسيخته بود ، بيش از ده سال بر شهر و مردم قم حكومت داشت ، مردم قم از او به شدّت مىترسيدند ، چون او دشمن سرسخت امامان عليهم السّلام بود و در ميان مردم فساد ايجاد مىكرد و آنها را به كشتن تهديد مىنمود و تصميم اين كار را هم گرفته بود ، كه از دست او ، به مولايمان حضرت حسن بن على عسكرى عليهما السّلام شكايت كردند ، پس آن حضرت آنان را امر فرمود تا نماز مظلوم به جاى آرند و با اين دعا بر او نفرين كنند ، هنگامىكه اين فرمان را به جاى آوردند ، خداوند او را نابود كرد و خداى عزيز مقتدر او را به ناگاه از ميان برداشت و يك چشم برهم زدن هم او را مهلت نداد .
مىگويم : اين بود گفتار صاحب كتاب « منح البركات » كه چون فارسى بود معنى آن را نقل كردم ، و او چگونگى نماز مظلوم را ياد نكرده ، و ما آنچه را در كتاب « مكارم الاخلاق » يافتهايم در اينجا يادآور مىشويم . يك جاى كتاب مذكور از جمله نمازهايى كه ياد آورده از امام صادق عليه السّلام ضمن حديثى است كه : « هرگاه بر تو ظلم شد ، پس غسل كن و دو ركعت نماز بگزار در جايى كه چيزى تو را از آسمان محجوب نسازد ، سپس بگو : « اللّهمّ إنّ فلان بن فلان ظلمني و ليس لي أحد أصول به غيرك ، فاستوف لي ظلامتي السّاعة السّاعة بالاسم الّذي سألك به المضطرّ ، فكشفت ما به من ضرّ و مكّنت له في الأرض و جعلته خليفتك على خلقك فأسألك أن تصلّي على محمّد و آل محمّد و أن تستوفي لي ظلامتي السّاعة السّاعة » « 1 » ؛ خداوندا ! فلانى پسر فلانى به من ظلم كرد و هيچ كس جز تو را ندارم كه به وسيلهء او چيره شوم ، پس براى من حقّى كه به ستم از من گرفته شده ، بهطور كامل بازستان ، همين ساعت ، همين ساعت ، به آن اسمى كه بيچارهء مضطرّ به آن تو را برخواند ، پس آنچه ناراحتى داشت از او بر طرف ساختى و او را در زمين توان بخشيدى و او را خليفهء بر خلقت قرار دادى ، پس از تو مسألت دارم كه بر محمد و آل محمد عليهم السّلام درود فرستى و حقّ به ستم گرفته شدهء مرا بهطور تمام و كمال همين ساعت بازستانى ، همين ساعت » .
هامش
( 1 ) . مكارم الأخلاق ، 332 .