شويد . اى اهل باطل جدا شويد . پس ايشان از يكديگر جدا خواهند شد . راوى مىگويد : عرض كردم : أصلحك اللّه ، آيا پس از اين ندا باز هم اينها با آنها مخلوط مىشوند ؟ فرمود : خير ، خداوند در قرآن مىفرمايد :
ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ ؛
« 1 » خداوند مؤمنان را به حالى كه شما در آن هستيد وانگذارد تا اينكه پليد را از پاكيزه جدا سازد . « 2 »
2 - و نيز در آن كتاب ضمن حديثى طولانى از حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام آمده كه فرمود : پس قائم عليه السّلام بين ركن و مقام بپاخيزد و نماز گزارد ، وزيرش هم با او است . سپس مىگويد : اى مردم ! ما خداوند را به يارى مىطلبيم بر كسانى كه به ما ظلم كردند و حقّ ما را غصب نمودند ، هرآنكه دربارهء خدا با ما محاجّه دارد من شايستهترين افراد نسبت به خداوند هستم ، و هركه دربارهء آدم با ما گفتگو نمايد من نزديكترين مردم به آدم هستم ، و هركه دربارهء نوح با ما محاجّه كند من نزديكترين افراد به نوح هستم ، و هركه دربارهء ابراهيم با ما محاجّه دارد ، من نزديكترين افراد به ابراهيم هستم ، و هرآنكه دربارهء محمد صلّى اللّه عليه و إله با ما محاجّه كند ، من نزديكترين افراد به محمد صلّى اللّه عليه و إله هستم ، و هركه دربارهء پيغمبران با ما محاجّه كند ، ما شايستهترين مردم نسبت به انبياء هستيم ، و هركس دربارهء كتاب خدا با ما گفتگو كند ، ما نزديكترين مردم به كتاب خداييم ، ما و هرمسلمان امروز شهادت مىدهيم كه بر ما ظلم رسيده و رانده شدهايم ، و به ما ستم كردهاند و از شهر و اموال و خاندان خود بيرون شدهايم ، ما امروز خداوند و تمام مسلمانان را به يارى مىطلبيم . به خدا سوگند ! سيصد و چند مرد كه در ميان آنها پنجاه زن وجود دارد ، مىآيند و در مكّه جمع مىشوند بدون وعدهگذارى قبلى همچون ابرهاى پائيزى پىدرپى ، و همين است كه خداوند مىفرمايد :
أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ؛
« 3 » هركجا باشيد خداوند همگى شما را مىآورد ، به راستى كه خداوند بر هرچيزى توانا است . آنگاه مردى از خاندان پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله مىگويد : اين است آن آبادى كه اهل آن ستمكارند ، سپس او از مكّه خارج مىشود درحالىكه كسانى كه با او هستند همان سيصد و سيزده نفرند كه بين ركن و مقام پس از ديدن فرمان پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله و پرچم و سلاح حضرتش با او بيعت مىكنند ، و اين درحالى است كه وزيرش همراه اوست ، پس منادى در مكّه به نام و امر [ ولايت ] او از آسمان ندا مىدهد تا اينكه اهل زمين صدايش را مىشنوند . « 4 »
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران ، آيه 179 .
( 2 ) . بحار الانوار : 52 / 222 .
( 3 ) . سوره بقره ، آيه 148 .
( 4 ) . بحار الانوار : 52 / 223 .