كنندهء آنها است روز قيامت ، روزى كه خداوند اجازه نمىدهد شفاعت را جز به كسى كه شفاعت او را بخواهد و به او راضى باشد . « 1 »
مىگويم : سرّ اينكه شفاعت به مولاى ما حضرت حجّت عليه السّلام اختصاص داده شده - با اينكه همه آنها عليهم السّلام روز قيامت شفيع هستند - اين است كه : شفاعت ايشان شامل كسانى كه منكر مولاى ما صاحب الزمان باشند نمىگردد . ( پس براى آنها نه شفاعتكنندهاى هست و نه دوست دلسوز و صميمى ) « 2 » هرچند كه به امامت ساير امامان عليهم السّلام معتقد باشند . بههمين جهت است كه در حديثى در كمال الدين از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : هركس به امامت پدران و فرزندانم اقرار داشته باشد ولى مهدى از فرزندان مرا انكار نمايد ، مانند آن است كه به همه پيغمبران اقرار و اعتقاد داشته باشد و محمد صلّى اللّه عليه و إله را انكار كند . « 3 »
بههمين مضمون روايات ديگرى نيز هست كه آنچه آوردهايم براى اهل بصيرت و عبرت بس است .
3 - شهادت آن حضرت عليه السّلام براى ما
در كافى در تفسير آيهء شريفهء :
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ؛
« 4 » پس چگونه است حال ، آنگاه كه از هرطايفهاى گواهى آريم و تو را برايشان گواه آوريم . از حضرت امام صادق عليه السّلام منقول است كه فرمود : تنها دربارهء امت محمد صلّى اللّه عليه و إله نازل شده ، در هرقرنى امامى از ما بر اين امت شاهد و ناظر است و محمد صلّى اللّه عليه و إله گواه بر ما است . « 5 »
و نيز از آن حضرت منقول است فرمود : ما شاهدان بر مردم هستيم ، پس هرآنكه ما را تصديق كند روز قيامت تصديقش نماييم و هرآنكه ما را تكذيب كند روز قيامت تكذيبش نماييم . « 6 »
و از امام ابو جعفر باقر عليه السّلام روايت است كه دربارهء آيهء :
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً ؛
« 7 » و چنين است كه شما را امّتى ميانه قرار داديم . فرمودند : ما امّت ميانه هستيم و ماييم گواهان خداوند - تبارك و تعالى - بر خلق او و حجّتهاى الهى در زمين او . « 8 »
هامش
( 1 ) . غاية المرام : 692 .
( 2 ) . مضمون آيه 100 و 101 سوره شعراء :فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ .( 3 ) . كمال الدين : 2 / 338 .
( 4 ) . سوره نساء ، آيه 41 .
( 5 ) . كافى : 1 / 190 .
( 6 ) . كافى : 1 / 190 .
( 7 ) . سوره بقره ، آيه 143 .
( 8 ) . كافى : 1 / 190 .