تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفر در ايران ( فارسى ) — صفحة 133

مساهمون:

ص١٣٣
لباس فقيرها مانند دراويش است با اين تفاوت كه كلاه بر سر نمىگذارند . موهاى بلند وز كرده قيافه‌ى آنها را وحشتناك‌تر مىنمايد . برخى از آنها تعداد زيادى زنگوله به لباس خود مىآويزند ، دوان‌دوان و فريادزنان اداهاى عجيبى درمىآورند و با اين حركات ناهنجار حس ترحم مومنين را برمىانگيزند . اينها خيال مىكنند كه روح خداوندگار آنها را به جنب‌وجوش واداشته در صورتى كه با يك نظر مىتوان دريافت كه اين روح شيطان است كه بيشتر بر آنها تسلط دارد . فقيرها با يك آلت آهنى كه به تيغه‌اى شبيه به ساطور منتهى مىشود مسلح هستند و بدين ترتيب شهرها ، دهكده‌ها ، قراء و قصبات و على الخصوص شاهراهها را مىپيمايند . اگر شخص مسلح نباشد بهتر است در شاهراهها با آنها روبه‌رو نشود زيرا به سبك نجيب‌زادگان شاهراهها « 3 » صدقه طلب مىكنند و مانند آنها در كيسه‌ى مسافرين شريك مىشوند ، ولى غالبا به طرز كاملا غير متساوى محتويات كيسه را تقسيم مىكنند .
هامش
( 3 ) - در انگلستان راهزن شاهراهها را( Gentlemenof HighWay )مىنامند . - م .