* فصل اول * فضيلت نماز اول وقت
سزاوار است كه نماز در اول وقت آن بهجا آورده شود ؛ چه نماز واجب باشد ، چه نافله باشد ، مگر در آن موارد كه استثنا شده است ؛ چون فضيلت اول وقت بر آخر وقت همانند فضيلت آخرت بر دنيا است ، چنانكه از امام صادق عليه السّلام روايت شده است « 1 » ، و از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل است كه فرمود : اول وقت ( موجب ) رضوان خدا است و آخر وقت ( مشمول ) عفو و بخشش خدا است « 2 » .
و ظاهر اين است كه فضيلت اول وقت با مشغول شدن به مقدمات نماز مثل طهارت در اول وقت بدون تأخير ، درك مىشود ، همانطور كه شيخ ما شهيد رحمه اللّه فرموده است ، و درك كردن فضيلت اول وقت به وارد شدن در نماز در اول وقت نمىباشد ، و اما آنچه در برخى از روايات آمده كه ظاهر آن خلاف اين مطلب
هامش
( 1 ) - فروع كافى : 3 / 274 ح 6 .
( 2 ) - كتاب من لا يحضره الفقيه : 1 / 217 .