تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 565

مساهمون:

ص٥٦٥
حقّانيت خود ايمان داريم ؛ در حالىكه آن دو از راه حق بيرون رفتند و حكمى بر خلاف حكم خدا صادر كردند .

واژه‌شناسى

أن يجعجعا عند القرآن : خود را وقف قرآن ساخته و كاملا به آن پايبند باشند . تعبير « لا يجاوزاه » در اين خطبه نيز به همين معناست . الثّقة : حجت و دليل . معكوس الحكم : مخالف و ضد حكم حق .

ساختار ادبى

و هما : واو حاليه است . استثناؤنا : فاعل « سبق » است . سوء رأيهما : مفعول « سبق » است .

شرح و تفسير

امام عليه السّلام در اين خطبه از رسوايى حكميت ياد مىكند . در خطبه‌هاى پيش از اين نيز در اين‌باره سخن گفته شد . داستان حكميت در ذيل خطبه‌هاى مذكور به تفصيل بيان شد و نيازى به توضيح بيشتر در اين‌جا نيست . خلاصه ماجرا چنين است كه معاويه پس از اطمينان از شكست در صفين ، به حيله و نيرنگ پناه برد و قرآن‌ها را بر سر نيزه كرد . امام عليه السّلام يارانش را از اين نيرنگ بر حذر داشت و به آنان گفت كه او از آغاز اسلام به همراه قرآن بوده است . آنان سخنش را نپذيرفته و بر قبول حكميت اصرار ورزيدند و امام عليه السّلام از نافرمانى قومش شكايت كرد . سرانجام معاويه حكمى را برگزيد و امام عليه السّلام نيز اين
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 565 | محمد جواد مغنية / سامي الغريري الغراوي / محمد جواد معمورى