خطبه 1
سپاس مخصوص خداست ( 1 - 3 )
« الحمد للّه الّذي لا يبلغ مدحته القائلون ، و لا يحصي نعماءه العادّون ، و لا يؤدّي حقّه المجتهدون ( 1 ) الّذي لا يدركه بعد الهمم ، و لا يناله غوص الفطن ، الّذي ليس لصفته حدّ محدود ، و لا نعت موجود ، و لا وقت معدود ، و لا أجل ممدود ( 2 ) فطر الخلائق بقدرته ، و نشر الرّياح برحمته ، و وتّد بالصّخور ميدان أرضه ( 3 ) »
ترجمه
سپاس خداوندى را كه سخنوران از ستودن او عاجزند ، و حسابگران از شمارش نعمتهاى او ناتوان ، و تلاشگران از وفادارى به پيمانش درماندهاند .
خدايى كه افكار ژرفانديش ، ذات او را درك نمىكنند ، و دست غواصان درياى علوم به او نخواهد رسيد . پروردگارى كه براى صفات او حدّ و مرزى وجود ندارد ، و تعريف كاملى نمىتوان براى او يافت و وقتى معيّن ، و سرآمدى مشخّص نمىتوان برايش تعيين كرد . مخلوقات را با قدرت خود آفريد ، و با رحمت خود بادها را به حركت در آورد ، و به وسيله كوهها اضطراب و لرزش زمين را به آرامش تبديل كرد .