نوجوانان از آغاز دهه 1980 چهار برابر شده است . به بركت افزيش بىسابقه تكوالدى و ساعات كارى طولانىتر ، بين 5 تا 7 ميليون كودكِ تنها در خانه پس از مدرسه به تنهايى به خانه مىروند و همانگونه كه ديديم ، اطلاعات نشان مىدهد كه اين كودكان به مراتب بيشتر احتمال دارد دست به فرار از مدرسه بزنند ، نمرههاى ضعيفتر بياورند ، معتاد به مواد مخدر شوند باردار شوند ، و درگير جرائم خشونت آميز گردند . بنا به گفته جيمز آلن فاكس و سَنفورد نيومن ، كارشناسان جرم شناسى ، « هنگامى كه زنگهاى مدرسه به صدا در مىآيد و ميليونها جوان را رها مىكند بدون آنكه تحت نظارت بزرگسالان باشند يا فعاليت سازندهاى داشته باشند ، ناگهان بزهكارى نوجوانى سه برابر مىشود . » « 1 » بنابراين ، طولانىتر كردن ساعات مدرسه و توسعه برنامههاى با كيفيت پس از مدرسه ، بايد بخش جدايىناپذير بازدارى از بزهكارى شود .
چنين ابتكاراتى گريزگاه امنى براى جوانان در ساعات ديروقت بعدازظهرها فراهم خواهد كرد ، آنان را از سطح خيابانها جمع خواهد كرد و نيز اين اطمينان را به وجود مىآورد كه آنها سرگرم كارى سودمند خواهند شد .
پيشنهاد ديگر آن است كه مسئولان محلاتى كه مدارس در آنجا قرار دارد ، ترغيب به تشكيل گشتهاى امنيتى شوند تا براى هر مدرسه منطقه
هامش
( 1 )- James Alan Fox and Sanford A . Newman ,"After - School Crime or After - School Programs : Tuning In to the Prime Time for Violent Juvenile Crime and Implications for National Policy , " A Report to the United States Attorney General , Sept . 1997 .