كنند . در سال 1993 و 1994 اكثر كسانى كه در مراسم اين سازمان حضور پيدا مىكردند ، سفيدپوست بودند . اما همچنان كه در جريان تظاهرات ورزشگاه شى در سپتامبر 1996 مشخص شد ، يكى از چيزهايى كه سازمان وفاداران به پيمان بر آن تأكيد مىكند ، آشتى نژادها است . رئيس هيأت مديره اين سازمان يك سياهپوست است و تقريباً نيمى از سخنرانان مراسم آن در سال 1997 سياهپوست يا از نژاد آمريكاى لاتين بودند .
اتهامات مبنى بر جناح راست افراطى بودن يا نژادپرستى تقريباً به طور مرتب اين جنبش را آزرده است ، اما شايد رايجترين انتقادى كه سازمان وفاداران به پيمان با آن روبهرو است ، مربوط به نگرش آن درباره زنان باشد . فمينيستها و همپيمانان چپگراى آنها از اين فكر كه يك گروه بخواهد مردان را ترغيب به تأكيد مجدد بر نقش رهبرى مرد در خانواده كند ، آزرده خاطر مىشوند . اما دقيقاً آنچه اين واژه براى وفاداران به عهد در بر دارد ، موضوعى قابل بحث است . براى مك كارتنى و بسيارى ديگر از مردان اين جنبش ، « رهبرى خدمتگزارى است . رهبر بودن براى مرد به معناى خدمت به همسر است . » « 1 » اما گروههاى فمينيستى اين توضيح را درست نمىدانند . بنا به گفته رزمارى دمپزى ، نايب رئيس سازمان ملى زنان ، « اين پيام كه مردان بايد كنترل خانواده را باز پس گيرند ، . . . پيامى ضد زن است كه تقريباً آشكارا بيان مىشود . » « 2 »
هامش
( 1 )- Gustav Niebuhr , " Men Crowd Stadiums to Fulfill Their Souls , New York Times , Aug . 6 , 1995 , p . 30 .( 2 )- Laurie Goodstein , " Men Pack RFK on Promise of Religious Renewal , " Washington Post , May 28 , 1995 , p A 1 .