تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زندان و تبعيد در اسلام (السجن والنفي في مصادر التشريع الإسلامي) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨

3 . مسامحهء حاكم

حاكم مسامحه‌كار ، زندانى مىشود . منشأ اين حكم روايتى است كه بلاذرى نقل كرده است . وى مىگويد : « على عليه السّلام ، مسيّب را سرزنش كرد و به او گفت : تو از قوم خود دورى كردى ، سستى به خرج دادى و آنان را تباه كردى با اين‌كه سران كوفه دربارهء مسيّب واسطه شدند و عذرخواهى كردند ، آن حضرت نپذيرفت و او را به يكى از ستون‌هاى مسجد بست و گويند او را زندانى كرد » . « 1 »

گفتار سيزدهم : تخلّفات مالى

1 . خوددارى از اداى دين

كسى كه از اداى دين ، خوددارى مىكند . بنابر رواياتى كه از فريقين نقل شده ، او زندانى مىشود . كلينى به سند خود نقل كرده است : امام صادق عليه السّلام فرمود : على عليه السّلام فردى را كه بدهى طلبكاران خود را نمىداد زندانى مىكرد و سپس دستور مىداد اموال او را ميانشان تقسيم كنند و اگر امتناع مىورزيد ، اموال او را مىفروخت و پولش را ميان آنان تقسيم مىكرد . « 2 » قول به حبس ، رأى فقهاى قديم و متأخر اماميه است . شيخ مفيد
هامش
( 1 ) - انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 1136 ؛ نهج‌السعادة ، ج 2 ، ص 577 . ( 2 ) - الكافى ، ج 5 ، ص 102 ؛ التهذيب ، ج 6 ، ص 191 ؛ النهاية ، ص 352 .