پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وقتى از خيبر باز مىگشت ، زنى يهودى كه به ظاهر ايمان آورده بود ، يك ذراع گوشت ( سردست گوسفند ) سرخ كرده و زهرآلود را جلوى آن حضرت گذاشت . . . گوشت گوسفند به دستور خدا ، به سخن آمد و گفت : اى رسول خدا ، مرا نخور كه مسموم هستم . . . . آن حضرت فرمود : آن زن را بياوريد ، و دستور داد او را زندانى كردند . « 1 »
ممكن است گفته شود اين مورد ، مورد خاص است و نبايستى الغاى خصوصيت شود [ و حكم عمومى از آن انتزاع گردد ] .
7 . قتل و عفو اولياى دم
قاتل پس از عفو اولياى دم ، زندانى مىشود .
دو روايت در اين زمينه وارد شده است : يكى از طريق اماميه ، كه شيخ طوسى با سند حسن و موثق آن را نقل كرده و ديگرى از طريق اهل سنت كه حافظ بستى آن را روايت كرده است . « 2 »
فضيل بن يسار مىگويد : « به امام باقر عليه السّلام گفتم : ده نفر ، يك نفر را كشتهاند [ حكم آن چيست ؟ ] فرمود : اولياى دم مىتوانند هر ده نفر را بكشند و در عوض ، ديهء نه نفر را به اولياى آنان [ ده نفر ] بپردازند و اولياى دم مىتوانند يك نفر را بكشند و آن نه نفر ، هر كدام يك دهم ديه را به خانوادهء اين مقتولى [ كه قصاص شده است ] بپردازند . امام باقر عليه السّلام فرمود : سپس حاكم شرع آن نه نفر را تنبيه و زندانى مىكند » . « 3 »
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 17 ، ص 319 ؛ موارد السجن ، ص 74 .
( 2 ) - معالم السنن ، ج 4 ، ص 3 .
( 3 ) - الكافى ، ج 7 ، ص 283 ؛ الفقيه ، ج 4 ، ص 85 ؛ التهذيب ، ج 10 ، ص 217 .