باب تهمت و بدگمانى
1 -
حضرت صادق عليه السلام فرمود : همين كه مؤمن برادر ( دينى ) خود را تهمت زند ايمان از دلش زدوده شود ، چون نمك در آب .
2 -
عمر بن يزيد از پدرش حديث كند كه گفت : شنيدم حضرت صادق ( عليه السلام مىفرمود : هر كس برادر دينى خود را تهمت زند ، احترامى ميان آن دو بجا نماند ، و هر كه با برادر ( دينى ) خود مانند ساير مردم معامله كند او از آنچه خود را بدان بسته ( يعنى مذهب حقه ) بيزار و بر كنار شده است .
3 -
از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه امير المؤمنين عليه السّلام در ضمن سخنى از ( سخنان ) خود فرمود :
هر كار ( ى كه از ) برادر دينى خود ( سرزند آن ) را ببهترين وجه آن حمل كن ، تا كارى كند كه راه توجيه را بر تو ببندد ، و هيچ گاه بسخنى كه از ( دهان ) برادرت بيرون آيد گمان بد مبر ، در صورتى كه براى آن سخن محمل خوبى مىيابى .
شرح
- مقصود اين است كه هر گاه گفتارى يا كردارى از برادر دينى سر زند كه داراى دو وجه است يكى نيك و يكى بد ، بايد تا آنجا كه مقدور انسان است آن را حمل بر وجه نيك كند گر چه احتمال طرف ديگر را هم بدهد و تجسس و وارسى كردن هم جايز نيست و خداوند از آن نهى فرموده ، مگر آنكه راهى بر حمل وجه نيك بدست نياورى يا آن را بر تو ببندد .