كه مصدر و به معناى دشنامگوئى است و « مشرف » بكسر راء كه اسم فاعل و به معناى كسى كه در پرتگاه هلاكت قرار گيرد ، و ديگرى « سباب » بفتح سين و تشديد باء كه صيغهء مبالغه و به معناى بسيار دشنامگو و « مشرف » بفتح راء كه مصدر ميمى و به معناى پرت شدن است . سپس در بارهء خود دشنام گويد : دشنام بحسب لغت شامل قذف يعنى نسبت بزنا و زنازادگى هم مىشود ، و بعيد نيست بيشتر اين اخبار نيز شامل آن گردد ، ولى در اصطلاح فقهاء آنست كه قذف نباشد مانند اينكه بگويد : اى شرابخوار ، اى رباخوار ، اى ملعون ، اى سگ ، اى خوك . . . . و امثال اينها كه متضمن استخفاف و توهين باشد .
2 -
امام باقر عليه السّلام فرمود : كه رسول خدا ( ص ) فرموده است : دشنامگوئى بمؤمن نافرمانى است ، و جنگيدن با او كفر است ، و خوردن گوشتش ( بوسيلهء غيبت ) گناه است ، و احترام مال مؤمن مانند احترام خون اوست .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : مقصود از كفر در جنگيدن با مؤمن كفرى است كه بمرتكب كبيره اطلاق شود ، يا كفر واقعى است در صورتى كه آن را حلال شمارد ، و گفته شده : گويا از باب اينكه جنگيدن از اسباب كفر است بطور مجاز كفر ناميده شده يا مقصود كفران نعمت الفت بين مسلمانان است كه خداوند قرار داده است .
3 -
حضرت باقر عليه السّلام فرمود : مردى از قبيلهء بنى تميم نزد پيغمبر ( ص ) آمده عرضكرد : به من سفارشى ( و وصيتى ) بفرما ، پس در آنچه حضرت به او سفارش فرموده اين بود كه : بمردم دشنام مدهيد تا ( در نتيجه ) كسب عداوت ( و دشمنى ) ميان آنها كنيد .
4 -
عبد الرحمن بن حجاج از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام حديث كند كه در بارهء دو مرديكه بهم دشنام دهند فرمود : آنكه آغاز بدشنام كرد ستمكارتر است ، و گناه او و گناه رفيقش به گردن اوست تا زمانى كه از ستمكشيده ( و مظلوم ) معذرت نخواسته .
5 -
حضرت باقر عليه السلام فرمود : هيچ گاه مردى بكفر مرد ديگر گواهى ندهد ( مثل اينكه