پيمان گرفته كه بدستوراتش عمل كنند و نواهى او را ترك نمايند ، و چون دستور بوفاء بعهد داده و از خلف وعده نهى فرموده ، پس آن كس كه خلف وعده كند با عهد خدا مخالفت كرده ، سپس در تفسير آيه و شأن نزولش گفتار مفسرين و مختار خود را نقل فرموده كه جمعى گفتهاند آيه در بارهء منافقين و مخالفين نازل شده و ذكر آن به طول انجامد و از وضع ترجمه و شرح ما خارج است .
2 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا ( ص ) فرموده : هر كه به خدا و روز جزا ايمان دارد بايد بوعدهء كه ميدهد وفا كند .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : اين دو حديث با قوت سندى كه دارند دلالت بر وجوب وفاء بعهد كنند و در حديث اول تهديد شديدى است و دلالت كند كه آيه در خلف وعده نازل شده و آن مشتمل بر تأكيدات و مبالغاتى است كه بضميمهء حديث معتبر دلالت بر وجوب وفاء بوعده كند ، با اينكه ظاهر كلمات بيشتر علماء شيعه اينست كه بوفاء بعهد مستحب است مگر اينكه وعده در ضمن عقد لازمى باشد ، سپس بر دلالت آيه اشكالى مىكند و از آن جواب دهد كه ملخصش اينست كه اگر گفته شود در آيه احتمالاتى است خصوص با اينكه در اخبار شيعه و سنى آمده است كه آيه در بارهء منافقين و مخالفين نازل گرديده ، در جواب گوئيم : كه سياق آيه عموميت دارد و مورد نزول ، باعث تخصيص آيه نگردد ، و پس از بيان اشكال و جواب در وجه اينكه بيشتر علماء شيعه وفاء بعهد را مستحب دانستهاند مطالبى بيان فرموده و كلماتى از دانشمندان ايراد كرده و در پايان براى وعده مراتبى بيان داشته كه در بعضى از آنها وفاء بعهد واجب و در بعضى مستحب است ، و براى توضيح بيشتر بمرآة العقول مراجعه شود .
باب كسى كه در به روى برادر مؤمن خود ببندد
1 -
مفضل بن عمر گويد : حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر مؤمنى كه ميانهء او و مؤمن ديگر حجابى باشد خداى عز و جل ميان او و بهشت هفتاد هزار ديوار بلند بكشد كه بين هر دو ديوار هزار سال راه مسافت باشد .