دعايشان مستجاب نشود : ( يكى ) آن مردى است كه خداوند مالى به او بدهد و آن را در غير مورد شايستهاش خرج كند ، سپس بگويد : خدايا به من بده ( كه چنين كسى ) دعايش مستجاب نشود ، و ( ديگر ) مردى كه در بارهء زن خود دعا كند كه خدا او را از آن زن راحت كند با اينكه خداى عز و جل كار طلاق آن زن را به او واگذار كرده ( و ميتواند او را طلاق دهد و بدين وسيله راحت شود ) ، ( سوم ) مردى كه بر همسايهء خود نفرين كند ( و از همسايه آزارى او به خدا شكايت كند ) با اينكه خداى عز و جل براى او راهى قرار داده ، و آن اينست كه خانهء خود را بفروشد و از همسايگى او بجاى ديگر رود .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : ظاهر آنست كه سائلين از مخالفين و مستضعفين بودهاند و از اين روى آن حضرت بسه نفرشان اكتفا فرمود ( و بچهارمى چيزى نداد ) و گر نه آنها كسانى هستند كه شيعيانشان را بر خود مقدم ميداشتند ، يا اينكه اين كردار حضرت براى ياد دادن و آموختن حكم انفاق بوده و فهماندن اينكه بيش از اين مقدار براى توسعهء بر مؤمنين لازم نيست .
2 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : چهار كس هستند كه دعايشان باجابت نرسد : ( 1 ) مردى كه در خانهء خود نشسته و ميگويد : خدايا به من روزى بده ، پس بوى گفته شود : آيا به تو دستور ندادم كه بجستجوى روزى برو ؟ ( 2 ) مردى كه زنى دارد و بر او نفرين كند كه به او گفته شود : آيا كار او را به تو واگذار نكردم ؟ ( اختيار طلاق و رها كردنش بدست تو است ) ( 3 ) مردى كه مالى دارد و آن را از بين برده و فاسد كرده و ميگويد : خدايا به من روزى ده ، پس بوى گفته شود : آيا به تو دستور ميانه روى ندادم ؟ آيا به تو دستور اصلاح مالت را ندادم ؟ سپس ( به اين آيه استشهاد كرده ) فرمود : « و كسانى كه هر گاه انفاق كنند نه اسراف كنند و نه بر خود تنگ گيرند و باشند ميان اين دو » ( سورهء فرقان آيه 67 ) ( 4 ) مردى كه مالى را بدون شاهد و گواه به ديگرى وام دهد ( و سپس بانكار مديون برخورد كند ، و براى دريافت طلبش از مديون منكر بدرگاه خداوند متعال رو آورد و از او استمداد جويد ) كه به او گفته شود : آيا به تو دستور ندادم ( كه هنگام وام دادن ) گواه بگيرى ؟