بار خدايا مرگش را نزديك كن و اثرش را از ميان بردار ، و پروردگارا در آن شتاب كن ، الساعة ، الساعة ( يعنى هم اكنون ) ، گويد : همين كه بكوفه آمديم شبانه وارد شديم ، و از خانوادهء خود از حال آن مرد پرسيدم و گفتم : فلانى چه كرد ؟ گفتند : مريض و بيمار است ، و هنوز سخنم را بپايان نرسانده بودم كه صداى شيون از خانهاش بلند شد و گفتند : مرد .
4 -
يعقوب بن سالم گويد : خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم پس علاء بن كامل به آن حضرت عرضكرد :
همانا فلان كس به من ( آزار ) مىكند ( و هر چه خواهد ) مىكند ؟ اگر صلاح ميدانيد بدرگاه خداى عز و جل بر او نفرين كنيد ؟ فرمود : اين از ضعف ( و ناتوانى ) تو است بگو : « بار خدايا تو از هر چيز كفايت كنى و چيزى از تو كفايت نكند كار فلان كس را در بارهء من كفايت فرما بدان چه خواهى و هر گونه خواهى و از هر راهى كه خواهى و از آنجا كه خواهى » .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : اينكه امام عليه السّلام فرمود : « اين از ضعف تو است » چند احتمال دارد ( 1 ) اشاره باينست كه ضرر زدن بدشمن بسبب نفرين بواسطهء ضعف تقوى و ورع و ضعف دعا و توكل بر خدا است .
( 2 ) اينكه مقصود ضعف يقين تو است كه به خدا پناه نبردى و بدرگاه او نرفته و بنزد من آمدهاى و از من درخواست دعا كنى . ( 3 ) مقصود ضعف در تقيه و كيفيت معاشرت است كه نتوانستهاى دشمن را راضى نگهدارى .
( 4 ) اشاره به چيزى كه از سخنان آن حضرت در ضمن معلوم مىشود ، كه چنين استفاده شود كه دعا كرده و چون دعايش مستجاب نشده اينك بدان حضرت توسل جسته ، و معناى فرمايش حضرت بنا بر اين چنين است : كه مستجاب نشدن دعاى تو بخاطر ضعف ( و كمى ) دانش تو در بارهء دعا و آداب و شرائط آنست ، سپس اين دعا را به او آموخت .
5 -
مسمعى گويد : همين كه داود بن على ( كه از جانب خلفاى عباسى حاكم مدينه بود ) معلى بن خنيس را ( كه آزاد كرده امام صادق عليه السّلام و از نزديكان آن حضرت بود ) كشت ، آن حضرت عليه السّلام فرمود :
هر آينه نفرين كنم بدرگاه خدا بر كسى كه آزادشدهء من ( معلى ) را كشته ، و مال مرا ربوده است ؟ داود بن