كه مصدر اين علم ، خود خداوند متعال است .
اما چرا از خود امام به علم تعبير شده است ؟ اين امر به كثرت و دائمى بودن علم ايشان اشاره داشته و تعبيرى رايج در زبان عربى است . مثلا مى گويند : زيدٌ عدلٌ ( زيد عدل است ) ، يعنى زيد به شدت عادل است .
همچنين ( ( علم مصبوب ) ) در برابر علم مخزون و علم مكتوم
است . چرا كه بقيه ائمه ( عليهم السلام ) نيز همگى معدن علم بودند ، اما علم ايشان پنهان مى ماند و مردم كمتر از آن استفاده مى كردند ، و غالبا به خاطر شرايط اجتماعى و سياسي ، مامور به كتمان و پنهان كردن علم خويش بودند ! اما دوران امام زمان ( عليه السلام ) چنين نيست . ايشان پس از ظهور ، نيازى به پنهان كردن علم بى پايان خويش ندارند و مردم
مى توانند نهايت استفاده را از علم امام ( عليه السلام ) ببرند . و اين فرقى آشكار بين امام زمان ( عليه السلام ) و ديگر ائمه ( عليهم السلام ) است .
امام زمان ( عليه السلام ) ، يار و نجات بخش امت و همه جهانيان
غوث را اينچنين تعريف كرده اند : يارى فرد بيچاره پس از بدبختي . ( 1 ) و معناى غوث نسبت به امام اين است كه خداوند به وسيله امام زمان ( عليه السلام ) ، مردم را از شدت و بدبختى نجات خواهد داد . سلمى از امير المومنين ( عليه السلام ) نقل مىكند كه حضرت فرمودند : خداوند جبرئيل را امر خواهد كرد و او بر روى ديوار مسجد دمشق فرياد بر مى آورد كه اى امت محمد ! نجات بخش شما آمد ! نجات بخش شما آمد ! اى امت محمد ! مايه گشايش شما آمد ! او همان مهدى است ، از مكه قيام كرده ، او را اجابت كنيد . ( 2 ) به همين دليل است كه در پايان دعاى فرج چنين مى گوييم : اى آقاى
هامش
( 1 ) - معجم مقاىىس اللغة ج 4 ص 400
( 2 ) - عقدالدرر فى اخبار المنتظر ص 90