تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ مغول در ايران ( فارسى ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
بن الدوامى و پس از مرگ او ( ربيع الاول 656 ) پسرش مجد الدين حسين مىگردد ( ابن فوطى 332 ) . 1285 م : وزير عز الدين ابو الفضل بن العلقمى ( عزّاوى 235 - 213 ) . قاضى القضات : نظام الدين عبد المؤمنين بنديجينى ( ابن فوطى 331 ص ب ؛ رشيد الدين / كاترمر ج 1 : 308 ) . 1260 م : سونجاق حاكم بين النهرين و فارس مىشود . علاء الدين عطاملك جوينى ( مورخ ) به سمت نيابت منصوب مىگردد ، و به خوبى امور كشورى را اداره مىكند ( رشيد الدين / كاترمر ج 1 : 402 ؛ رشيد الدين / وين 214 چ ؛ ابو الفرج 497 ؛ ابن فوطى 339 ؛ وصاف / هامر ج 1 : 117 ص ب ؛ مفضل ج 2 : 480 ؛ ميرخواند ج 5 : 81 ، 83 ؛ عزّاوى 314 - 236 ) . 1279 م : مجد الملك وزير نزد اباقا جوينى را متهم مىسازد ، كه وى در بين النهرين سرگرم جمع‌آورى طرفداران است و قصد دارد حكومتى مستقل تشكيل دهد ، و نيز اضافه مىكند ، كه جوينى تاجى به مراتب گران‌تر از تاج اباقا بر سر مىگذارد ( ميرخواند ج 5 : 95 ) . 1281 م : جوينى دستگير مىشود ( وصاف / هامر ج 1 : 212 ؛ ابن فوطى 415 ص ب ) . 1282 م : جوينى بار ديگر منصوب مىشود ( رشيد الدين / وين 229 ؛ وصاف / هامر ج 1 : 219 ، 221 ص ب ، 224 ؛ ميرخواند ج 5 : 98 ؛ مفضل ج 2 : 480 ) . 1283 م : جوينى جان مىسپارد . 1283 م : شرف الدين هارون برادرزادهء متوفى جانشين او مىگردد ( رشيد الدين / وين 229 چ : ابن فوطى 428 ؛ عزّاوى 323 - 315 ) . شمس الدين زرديار نايب است ( ابن فوطى 429 ) . 1284 م : شاهزادگان بايدو و جوشكآب از جانب ارغون حاكم بين النهرين و دياربكر