تا 1313 م : عز الدين عبد العزيز بن جمال الدين ابراهيم سواملى حاكم فارس بود ، و يكى از بستگانش پس از قيام او را متوارى كرد ( كاشانى 102 چ ) .
1313 م : عز الدين قوهكى ( بلوشه در ص 34 از مقدمه نام او را قوهدى ذكر مىكند ) .
سررشتهء امور را به دست گرفت ( كاشانى 102 چ تا 103 چ ) .
16 / 1315 م : عز الدين مورد تهمت قرار مىگيرد ، و زين الدين على عبد السلام با سپاهى به حكومت فارس فرستاده مىشود ( كاشانى 108 ر و چ ) . - امير توقماق كه با تاج الدين وزير دشمنى داشت ، عليه زين الدين نزد الجايتو سعايت مىكند ، و ايلخان فرمان دستگيرى زين الدين را ميدهد ، و در يزد كشته مىشود ( كاشانى 108 چ ) .
( ؟ ) 1315 : هرقداق كشته مىشود . الجايتو بسطام اغل را به جانشينى او مىگمارد . گروهى از اميران مسئول حفظ مناطق مرزى مىشوند ، علاء الدين هندو بن سعد وجيه الدين ، كه قبلا در ديوان به كار اشتغال داشته است ، به وزارت منصوب مىشود ( وصاف / بمبئى 466 ، 620 ) .
1325 م : فارس از قلمرو ايلخانان جدا مىشود .
حكام تبريز
1263 م : ملك صدر الدين ( رشيد الدين / كاترمر ج 1 : 402 ) ( نام او در رشيد الدين / وين 214 چ جزو مأموران كشورى ذكر مىگردد ) .
1289 م : « اشراف تبريز » به ابو منصور مهذب الدوله طبيب و خويشاوند سعد الدوله وزير داده مىشود - امير قوچان نيز به امارت منصوب مىگردد ( رشيد الدين / وين 239 چ ) .
1292 م : قطب الدين حاكم و در عين حال قاضى القضات ( رشيد الدين / وين 244 چ ) .