( كاشانى 102 چ ) .
1308 م : شهاب الدين مباركشاه به حكومت منصوب و به زودى به سبب تجاوزاتش دوباره معزول مىشود ( كاشانى 57 ر ) .
1308 م : امير اصيل الدين حاكم بغداد ( كاشانى 59 ر ) .
؟ 1313 م : امير سونج حاكم ( حافظابرو 15 چ ؛ ميرخواند ج 5 : 139 ) .
1313 م : امير سليمان فرزند حسام الدين محنّا متصدى ادارهء امور ولايات كوفه و دجله با « اعمال و مضافات » آن مىشود ( ميرخواند ج 5 : 138 ) .
1316 م : حسين بك حاكم مىشود ( وصاف / بمبئى 623 ) .
41 / 1340 : تاج الدين شيخ حسن بن حسين مشهور به حسن بزرگ بر بين النهرين غلبه مىكند ، و در آنجا خاندان جلايريان را تشكيل مىدهد
Zambaur 253 )
؛ ابن بطوطه ج 2 : 33 ، 123 ) .
حكام دياربكر و ديار ربيعه ( پايتخت آن موصل )
1260 م : امير تودان ( رشيد الدين / كاترمر ج 1 : 402 ؛ ميرخواند ج 5 : 81 ) .
1265 م : دوريال نويان ( رشيد الدين / وين 214 چ ؛ ميرخواند ج 5 : 83 ) .
1280 - 1267 م : مسعود بن يعقوب اعلم الدين ، حاكم . يشموت وزير او بود ( هردو مسيحى ) ؛ عمرى / كاترمر 321 « 1 » . يك ايرانى دربارهء آنان سعايت كرد ، اما به زودى كشته شد .
1282 م : مسعود دوباره منصوب مىگردد ، و يشموت مدتى پس از آن به قتل مىرسد
( Bar Hebraeus 525 , 554 )
.
هامش
( 1 ) -Tasita 40