( 1 )
يحيى بن يمان عجلى
كنيهاش ابو زكريا و از نژادگان است . او به ماه رجب سال يكصد و هشتاد و نه در كوفه و به هنگام خلافت هارون درگذشته است . او محدثى پر حديث و پر اشتباه بوده كه به هنگام بحث و ستيز به حديث او استناد نمىشود .
ابو شهاب حنّاط
نامش عبد ربه و پسر نافع و محدثى مورد اعتماد و پر حديث بوده است .
عبيد الله بن عبد الرحمان اشجعى
از نژادگان ايشان و محدثى مورد اعتماد بوده است .
على بن غراب
آزاد كرده و وابستهء وليد بن صخر فزارى است . او همان كسى است كه اسماعيل بن رجاء حديث اعمش در باره عثمان را از او نقل مىكند . كنيهء على ، ابو الحسن بوده و در كوفه در آغاز سال يكصد و هشتاد و چهار هنگام خلافت هارون درگذشته است . على محدثى بسيار راستگو و در عين حال ضعيف است و چون با يعقوب بن داود همنشينى كرده مردم او را رها كردهاند .
ابو مالك جبنى
نامش عمرو و پسر هاشم و محدثى بسيار راستگو بوده ولى بسيار اشتباه مىكرده است .